Για ένα Επιμελητήριο Αχαΐας με ανοιχτές πόρτες για όλους

Του Αντώνη Κουνάβη

Τον 18ο αιώνα, στα βρετανικά πανεπιστήμια, οι φοιτητές με τίτλο ευγενείας μπορούσαν να απλώνουν τα πόδια τους πάνω στο τραπέζι, να σκαλίζουν τη μύτη τους ή να επιδίδονται σε οποιουδήποτε είδους ανάρμοστη συμπεριφορά. Διότι, ακριβώς, θεωρούσαν πως μπορούσαν να  κάνουν ό, τι θέλουν, χωρίς να δίνουν λογαριασμό σε κανέναν.

 Δίπλα τους στέκονταν κάποιοι λιγότερο τυχεροί φοιτητές, που εξαγόραζαν με ένα σεβαστό χρηματικό ποσό και με μια τυπικότατη συμπεριφορά το εκ γενετής μειονέκτημα τους, που δεν ήταν άλλο από το ότι δεν είχαν τίτλο ευγενείας. Ήταν οι λεγόμενοι sine nobilitate. Οι σνομπ, ως ένας όρος που έχει επικρατήσει στις μέρες μας, αφορά όσους λειτουργούν απαξιωτικά για την ύπαρξη των άλλων, πιστεύοντας ότι καθώς είναι ανώτεροι υπερτερούν έναντι αυτών.

Για τους παροικούντες την Ιερουσαλήμ, μια μεγάλη παρέα από σνομπ ήταν και η απερχόμενη διοίκηση του Επιμελητηρίου Αχαϊας και οι υποστηρικτές της. Προς τιμήν τους (οφείλουμε να το επισημάνουμε αυτό), διακεκριμένοι και αυτοδημιούργητοι επιχειρηματίες που υποστήριζαν αρχικά την απερχόμενη διοίκηση του Πλάτωνα Μαρλαφέκα αποστασιοποιήθηκαν εγκαίρως απ’ αυτήν, διαχωρίζοντας εγκαίρως τη θέση από τις μεθοδεύσεις της.  

Στην Πάτρα γνωριζόμαστε όλοι καλά. Ας μην το ξεχνάμε αυτό. Κοινός τόπος είναι ότι η απερχόμενη διοίκηση του Επιμελητηρίου Αχαϊας λειτουργούσε προς όφελος των λίγων και εκλεκτών της, αποκλείοντας παράλληλα τους πολλούς, τους μη αρεστούς.

Πρόθεση χιλιάδων μελών του αγαπημένου μας και εμβληματικού φορέα, όπως αυτή εκφράζεται πλέον καθημερινά, είναι να δοθεί ένα τέλος σ’ αυτήν την επιλεκτική λειτουργία.

Η παράταξη μας «Επιμελητήριο για Όλους» έρχεται με μια (αυτονόητη) ενωτική φιλοσοφία να σηματοδοτήσει μια νέα, αναγεννητική, περίοδο για τον αγαπημένο μας φορέα και τα μέλη του. Άλλωστε, το σχετικό μήνυμα στέλνει συμβολικά και το όνομα της.

Και εντάχθηκα σ’ αυτήν γιατί πιστεύω ακράδαντα ότι το Επιμελητήριο Αχαϊας θα πρέπει να είναι το Επιμελητήριο όλων. Ένα Επιμελητήριο  που θα αγκαλιάζει με στοργή όλα, ανεξαιρέτως, τα μέλη του και θα τους παρέχει τη δέουσα συνδικαλιστική και νομική προστασία.

 Ένα Επιμελητήριο, πραγματικά παραγωγικό, που θα ανταποκρίνεται ικανοποιητικά στον υψηλό θεσμικό ρόλο του και στα στάνταρ μιας εποχής που χαρακτηρίζουν η παγκοσμιοποιημένη οικονομία και ο άκρως ανταγωνιστικός χαρακτήρας της.