Μετά τον άγριο ξυλοδαρμό στη Ν. Σμύρνη, με τα σιδερένια κλομπ των χρυσαυγιτών ενάντια σε αθώους πολίτες και οι πιο δύσπιστοι κατάλαβαν ότι έχει καταλυθεί κάθε έννοια δημοκρατίας και δικαίου στην Ελλάδα. Έχουμε μια κυβέρνηση που πατά με σιδερένια μπότα όχι μόνο κάθε δημοκρατικό δικαίωμα, αλλά και κάθε αντίθετη άποψη.
Μια κυβέρνηση που έχει μαζί της όχι τα καλοταϊσμένα ΜΜΕ (όχι πως δεν είναι) αλλά τους ιδιοκτήτες τους και τους συν αυτοίς, ιδεολογικούς και πολιτικούς της συμμάχους. Αυτούς που την έφεραν στην εξουσία με ορυμαγδό ψεύτικων νέων για να κάνουν τα κουμάντα που δεν μπορούσαν πριν. Αυτούς που διαφεντεύουν, που υπαγορεύουν πολιτικές και διαστρεβλώνουν απροκάλυπτα κάθε έναν που θα αποπειραθεί να πει μια αλήθεια. Αυτούς που δεν τους πιάνει η δικαιοσύνη, αυτούς που δικάζουν και αθωώνουν κατά βούληση. Δες τε τι έγραψαν για τον ξυλοδαρμό στη Ν. Σμύρνη. «30 αντιεξουσιαστές είχαν στήσει καρτέρι σε αστυνομικούς και τραυμάτισαν δύο από αυτούς» !!!
Απέναντι σε αυτό το γκουβέρνο, δυστυχώς όλα τα κόμματα ποιούν την νήσσαν. Τα βάζουν με τη κυβέρνηση το Μητσοτάκη και τον Χρυσοχοΐδι (ναι με γιώτα δεν είναι ορθογραφικό λάθος). Ερωτώ πόσο θα στεκόντουσαν χωρίς τους κουμανταδόρους τους; Γιατί δεν τους βάζουν στο κάδρο; Που αποσκοπούν; Τι φοβούνται; Δεν φτάνει να τα βάζεις με τον Παπαχρήστο, τον Μπάμπη, τον Οικονόμου, τον ΠρωτοΨάλτε κ.ά. Αυτοί για τα λεφτά τα κάνουν όλα. Ο ΣΥΡΙΖΑ και οι άλλοι, δεν κατάλαβαν ότι δεν μπορούν να ασκήσουν εξουσία, αν δεν βάλουν χέρι στους μεγάλους; Τουλάχιστον αν δεν μπορούν να τους νικήσουν, ας δημιουργήσουν πλατιά συνείδηση στο λαό για το ρόλο τους, να τους αφοπλίσουν όσο μπορούν ώστε να μη καταπίνονται αμάσητα τα όσα σερβίρουν.
Μπροστά σε αυτή την κατάσταση, όπως είναι διαμορφωμένο το πολιτικό σκηνικό σήμερα, δεν μπορεί ένα κόμμα να αντιπαρατεθεί μετωπικά και να νικήσει. Χρειάζεται πανδημοκρατικό μέτωπο, με όσες πολιτικές δυνάμεις και συλλογικότητες (δεν είναι και λίγες) συμφωνούν τουλάχιστον στην αποκατάσταση της λειτουργείας της αστικής δημοκρατίας, με τους νόμους που είχαν νομοθετηθεί μέχρι να αναλάβει ο Μητσοτάκης. Την επόμενη μέρα θα την καθορίσει ο Λαός.
Φανταστείτε σε ένα τέτοιο κάλεσμα από αυτές τις δυνάμεις πόσος κόσμος θα ανταποκρινόταν. Πόσο διαφορετικά θα διαμορφωνόταν το πολιτικό σκηνικό, πόσο θα ανέπνεε ο κόσμος, πόσο η ελπίδα θα ξαναγεννιόταν.
