Κατάλυμα για τις μέλισσες σε σχολεία; Είναι γεγονός, όπως δείχνει η προσπάθεια πανεπιστημιακών ερευνών σε συνεργασία με το ΚΕΠΕΑ Σύρου–Ερμουπόλεως.
Η δημοσιογράφος της ΕΡΤ Λίνα Θεολογίτου παρουσιάζει μία δράση στην Σύρο για την προστασία των μοναχικών μελισσών.
Ο Χρήστος Κόλλιας, υπεύθυνος ΚΕΠΕΑ Σύρου, αναφέρει ότι η δράση πραγματοποιείται στο πλαίσιο του έργου CYCLADES’ WAY OF BEE-ING. «Πρόκειται για το πρώτο τούβλο που τοποθετείται σε σχολείο ειδικά κατασκευασμένο για να φιλοξενεί άγριες μέλισσες. Πεταλούδες, σφήκες, λιβελούλες και μέλισσες, είναι οι επικονιαστές της φύσεως και τα παιδιά μαθαίνουν την αξία τους».
Η ειδική κατασκευή κονιάματος επιτρέπει σε ένα απολύτως βιολογικό περιβάλλον, με βιώσιμη δόμηση για να ξεκουραστούν και να ζήσουν οι μέλισσες.
Ένα πρόγραμμα χρηματοδοτούμενο από το Πράσινο Ταμείο χάρη στο οποίο δημιουργούνται πολλές παράλληλες δράσεις.
Η Μάγδα Νίττη, νηπιαγωγός, αναφέρει το ενδιαφέρον των μικρών παιδιών για την ζωή των μελισσών. «Η μέλισσα στα Συριανά μονοπάτια», αποτελεί μια δράση για την προστασία του οικοσυστήματος και την συνύπαρξη ανθρώπου και μέλισσας. «Ξεκινήσαμε με το “τούβλο” και αυτό βοήθησε τα παιδιά να ξεπεράσουν τις φοβίες τους, να μάθουν ξεχωρίζουν τις μέλισσες από τις σφήκες και να βοηθούν την ανάπτυξη της φυσικής ζωής, όπου ο ρόλος των μελισσών είναι καθοριστικός για την ύπαρξη της ανθρώπινης ζωής».
Την άνοιξη θα φανούν τα πρώτα αποτελέσματα του προγράμματος και της αποτελεσματικής χρήσεως των νέων οικιών για τα ελεύθερα μελίσσια.
Η βιόσφαιρα είναι τμήμα του πλανήτη που εκτείνεται από περίπου 10.000 μέτρα κάτω από την θάλασσα έως και 10.000 επάνω από την επιφάνειά της και είναι τόσο λεπτή όσο η φλούδα ενός μήλου. Σε αυτό το εύρος των περίπου 20.000 μέτρων τις τελευταίες δεκαετίες κυρίως διενεργείται μια γενοκτονία ειδών, οφειλόμενη σε ανθρωπογενείς παράγοντες. Η καταστροφική εποποιία των ανθρωπίνων επιτευγμάτων μπορεί να υπαχθεί υπό τον τίτλο: «Από την υδρόσφαιρα στην ατμόσφαιρα». Φυτοφάρμακα και λιπάσματα, ραδιοσυχνότητες και ηλεκτρομαγνητικά πεδία βομβαρδίζουν το πεδίο και δηλητηριάζουν το έδαφος και τα νερά που καταλήγουν στην θάλασσα με τα απόνερα της οικονομικής ανάπτυξης. Εκείνο που λαμβάνεται λιγότερο υπ’ όψιν είναι η απώλεια των οικοτόπων τους εξ’ αιτίας της αυξήσεως του ανθρωπίνου πληθυσμού και των οικιστικών επεκτάσεων.
«Που πήγαν όλα τα έντομα» είναι ο τίτλος άρθρου που δημοσιεύτηκε στο National Geographic τον Απρίλιο του 2020. Αυτό με αφορμή την εξαφάνιση της μόλις2,5 εκατοστών μπλε πεταλούδας Xerces, που εθεάθη για τελευταία φορά στους αμμόλοφους γύρω από το Σαν Φρανσίσκο πριν από σχεδόν 80 χρόνια. Ο πληθυσμός των Bombus dahlbomii, των μεγαλύτερων σε μέγεθος αγριο-μελισσών που ζούν στην Χιλή και την Αργεντινή έχει καταρρεύσει».
Ήταν προάγγελος αυτού που ορισμένοι επιστήμονες φοβούνται ότι θα μπορούσε να εξελιχθεί σε μια παγκόσμια εξαφάνιση εντόμων;
Το 80% όλων των διαφορετικών ειδών ζώων είναι έντομα, τα οποία έχουν υπολογιστεί σε 10.000.000.000.000.000.000, που πετούν, σέρνονται, αιωρούνται, βαδίζουν, τρυπώνουν και κολυμπούν. Εν τούτοις, οι επιστήμονες διαπιστώνουν ότι τα τελευταία 35 χρόνια υπάρχει μία δραματική μείωση της μέσης αερομεταφερόμενης βιομάζας εντόμων κατά 76% ( έως 82% στα μέσα καλοκαιριού).
Ίσως οι κοινωνίες των μελισσών είναι οικίες και αγαπητές στον κόσμο, αλλά η ταπεινή φύση των λοιπών εντόμων κρατά την ισορροπία στον πλανήτη.
Το πλέον ανησυχητικό είναι η μείωση του πληθυσμού των μελισσών από τα μέσα της δεκαετίας του 1970, περισσότερο από 80% σε Βρετανία, Ολλανδία, Γερμανία κ.α…
Τα τρία τέταρτα των ανθοφόρων φυτών του πλανήτη και περίπου το 35% των καλλιεργειών τροφίμων εξαρτώνται από τους επικονιαστές. Χαριτολογώντας οι επιστήμονες επισημαίνουν ότι χάρη σε αυτούς υπάρχει μία στις τρεις μπουκιές φαγητού που τρώμε.
Τα έντομα αποίκισαν την γη, πριν από περισσότερα από 400 εκατ. χρόνια – σχεδόν 200 εκατ. χρόνια πριν εμφανιστούν οι πρώτοι δεινόσαυροι και επιβίωσαν από την μεγάλη καταστροφή που τους εξαφάνισε. Είναι αμφίβολο εάν θα επιβιώσουν στην ανθρωπογενή περίοδο.
