Κάθε σύγχρονο κράτος πρέπει να επιδιώκει την απόκτηση ενός λειτουργικού, δίκαιου και ανταγωνιστικού φορολογικού συστήματος, που θα σέβεται τα χρήματα των φορολογουμένων και την παραγωγική προσπάθεια των πολιτών του. Σημαντικό στοιχείο αυτής της προσπάθειας είναι η δημιουργία μιας καλής φορολογικής διοίκησης, με ικανά στελέχη, εξοπλισμό και, κυρίως, σύστημα αυστηρής συλλογής των φόρων..
Στη χώρα μας, οι όποιες θετικές προσπάθειες, είτε καταργούνται λόγω δήθεν πολιτικής διαφωνίας, είτε σιωπηρά δεν συνεχίζονται, είτε νοθεύονται προς όφελος κάποιων ομάδων συμφερόντων. Στο τέλος οι μόνες μεταρρυθμίσεις που διατηρούνται είναι όσες επιβάλλονται κατόπιν καταστροφικών δημοσιονομικών περιπετειών και τότε, πάλι, επειδή μας πιέζουν οι δανειστές.
Δυστυχώς, οι φόροι στην Ελλάδα, είναι μείζον πολιτικό ζήτημα, χωρίς την διασφάλιση της απαραίτητης κοινωνικής δικαιοσύνης. Τούτο γίνεται εύκολα αντιληπτό αν αναλογιστεί κανείς ότι ,τα μισά χρήματα της οικονομίας μας, δηλαδή κάπου 184 δισ. (που είναι η εκτίμηση για το τρέχον ΑΕΠ φέτος) ελέγχονται από το κράτος , δεν μπορεί να υπάρξει αρκετός δημοσιονομικός χώρος για ανάπτυξη. Ακόμη και οι απαισιόδοξες προβλέψεις του ΔΝΤ βλέπουν ότι μέχρι το 2021 το κράτος θα αφαιρεί από την οικονομία 10 εκατοστιαίες μονάδες περισσότερες (πολύ κοντά στο 50%) από όσες έπαιρνε το 2008, το καλύτερο έτος προ κρίσης.
Τώρα, περισσότερο από ποτέ, η χώρα χρειάζεται μια σοβαρή και μεθοδική μεταρρύθμιση του συστήματος φόρων. Βασική προϋπόθεση είναι να μειωθεί η φοροδιαφυγή και να διευκολυνθεί η επιχειρηματική παραγωγή, με τη συμμετοχή βεβαίως και την υποστήριξη της κοινωνίας. Επίσης πρέπει να γίνει περικοπή των υποχρεωτικών κρατήσεων επί των εισοδημάτων από μισθούς, ανεξάρτητες υπηρεσίες και επιχειρηματική αμοιβή. Οι κοινωνικές παρακρατήσεις κυμαίνονται στα 26-28 δισ. ευρώ ακόμη και αυτά τα χρόνια της κρίσης, ενώ και προ κρίσης, στα ίδια επίπεδα ήσαν, αφού το υψηλότερο επίπεδο καταγράφηκε το 2008 με υποχρεωτικές εισπράξεις 31 δισ. ευρώ.
Μια γενναία μεταρρύθμιση θα ήταν να μειωθούν οι υποχρεωτικές εισφορές κατά 10 μονάδες, γεγονός που θα οδηγήσει αυτομάτως σε άνοδο του διαθέσιμου εισοδήματος. Παράλληλα να υπάρξει μείωση και στο τμήμα των κρατήσεων που υποχρεούται να πληρώνει η επιχείρηση, ώστε να αποκατασταθεί η ελάφρυνση του κόστους εργασίας που είχε πραγματοποιηθεί μετά το 2012.και ανετράπη την τελευταία διετία. Η στοχευμένη μείωση φόρων αποτελεί το καλύτερο εργαλείο ανόρθωσης της οικονομίας και πρέπει να γίνει το κεντρικό πεδίο της παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας μας.
