…σελίδες ολόκληρες εθνικής περηφάνειας μπορεί να γράψει κανείς για την χθεσινή πάνδημη και πανελαδική απεργία της οργής και της απόγνωσης όπου όλοι μας, ψυχή τε και σώματι, είμαστε παρόντες…
…αύριο όμως θα είναι πάλι μια άλλη ίδια μέρα μιζέριας για τους πολλούς, για τους πάρα πολλούς, που θα συνεχίσουν μόνοι τους την βαρειά περπατησιά της παρακμής του τόπου μας,,,
…και κάποιοι που ίσως κυττάξουμε πιο μακρυά από την πρόσκαιρη “ικανοποίηση” θα αναρωτηθούμε ανήσυχοι πάντα πιο θα είναι άραγε το μετρήσιμο πολιτικό και κοινωνικό αποτέλεσμα της σημερινής παλλαϊκής αντίδρασης..;;
…γιατί εδώ ακριβώς είναι το κρίσιμο σημείο… !!
…παράλυσαν τα πάντα, γράφουν οι φυλλάδες, για μια παραλυμένη κοινωνία που προ πολλού έχασε το έρμα και τους κωδικούς της, αλλά μοιραία και άβουλη συνεχίζει να τσαλαβουτάει στο βούρκο της…
…ναι, κακίες δυσάρεστες γράφω, ναι κι εγώ και συ και όλοι μας, ακόμα και με την τραγική άμβλυνση των αντανακλαστικών μας και τις σκοτεινές σκέψεις μας για την πατρίδα τη δύσμοιρη, καταλαβαινόμαστε πια…
…και ξαναθυμόμαστε πιο συχνά, ότι αν οι γόρδιοι δεσμοί δεν λύνονται, τότε πρέπει να κόβονται…
…Α Π Ε Ρ Γ Ι Α…!!!
