Όσοι το επισκέπτονται λένε τα καλύτερα λόγια. Είναι ένα κόσμημα που αναβαθμίζει την Αθήνα κι όλη τη χώρα, είναι η απόδειξη του θετικού ρόλου των ευεργετών και ούτω καθεξής. Για το Κέντρο Πολιτισμού το Ίδρυμα Νιάρχος είναι ο λόγος και πάμε τώρα λίγο παρακάτω.
Προ ημερών δημοσιεύτηκε η είδηση ότι το Ίδρυμα Νιάρχος απηύθυνε πρόσκληση στο ελληνικό δημόσιο να πιστοποιήσει την ολοκλήρωση των εργασιών και αν ξεκινήσει την παραλαβή του έργου. Επιπροσθέτως το Ίδρυμα ενημέρωσε ότι «αποχωρεί πλήρως από τη διαχείριση του έργου και δεν θα έχει καμία συμμετοχή στη διοίκηση του οργανισμού Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος ΑΕ, αλλά ούτε και στη διαχείριση ή διοίκηση οποιουδήποτε άλλου εμπλεκόμενου οργανισμού».
Ωστόσο, προτίθεται «να συνεχίσει να υποστηρίζει το Κέντρο Πολιτισμού έμπρακτα, τουλάχιστον για τα επόμενα πέντε χρόνια, με δωρεές ύψους έως 50 εκατομμυρίων ευρώ, που θα καλύπτουν λειτουργικά έξοδα του οργανισμού, καθώς και έξοδα εκδηλώσεων και προγραμματισμού».
Πολύ ωραία έως εδώ. Αλλά θα μπορέσει το ελληνικό δημόσιο να καλύψει τόσο τις λειτουργικές δαπάνες του Κέντρου όσο και τις δαπάνες των εκδηλώσεων που θα φιλοξενούνται εκεί; Είναι σε θέση το Υπουργείο Πολιτισμού να ρίχνει εκεί κάθε χρόνο τα εκατομμύρια ευρώ που απαιτούνται; Κι αν δεν είναι τι θα συμβεί;
Οι όροι της σύμβασης που έχει υπογραφεί το 2009 μεταξύ του Ιδρύματος Σταύρου Νιάρχου και της τότε ελληνικής κυβέρνησης είναι τόσο δεσμευτικοί ώστε αν δεν τηρηθούν, το ελληνικό δημόσιο- στο οποίο μεταβιβάζονται τα κτίρια – υποχρεώνεται να επιστρέψει τα χρήματα, δηλαδή μερικές εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ, που το Ίδρυμα δαπάνησε για την ανέγερσή τους.
Υπάρχει άλλωστε και η σχετική, αρνητική, εμπειρία του Μεγάρου Μουσικής. Το οποίο κοστίζει στο κράτος, δηλαδή σtους φορολογούμενους, ένα σκασμό χρήματα, τόσο σε λειτουργικές δαπάνες όσο και σε δάνεια που το Μέγαρο έχει λάβει με την εγγύηση του ελληνικού δημοσίου.
Υ.Γ. 1 Στο Κέντρο Πολιτισμού Νιάρχος θα μεταφερθούν η Εθνική Βιβλιοθήκη και η Λυρική Σκηνή. Η Λυρική Σκηνή δεν μπορούσε να στεγαστεί στο Μέγαρο Μουσικής, χρειάζονταν άλλη έδρα;
Υ.Γ. 2 Το τελευταίο που μας λείπει στη συγκυρία που ζούμε είναι ευεργεσίες που στο τέλος τις φορτώνονται οι φορολογούμενοι οι οποίοι, βεβαίως, δεν ρωτήθηκαν σχετικώς.
