Ο θάνατος του αδικοχαμένου Άλκη μας ξύπνησε αναμνήσεις από το κοντινό παρελθόν, με τις διαδοχικές δολοφονίες δυο νέων παιδιών, το 2017 και το 2020 αντίστοιχα, επίσης θύματα τη τυφλής βίας. Οι περιπτώσεις αυτές είχαν ένα ακόμη κοινό σημείο, το γεγονός ότι οι ανθρωποκτονίες διαπράχθηκαν εκτός γηπέδου. Δεν υπήρξε δηλαδή κάποιο είδος συμπλοκής, δεν συμμετείχαν σε «μάχη» οπαδών, ούτε προκάλεσαν με κάποιον τρόπο. Δολοφονήθηκαν αναιτίως στο όνομα μιας φανέλας. Υπήρξαν τα θύματα ενός ακατανόητου πολέμου με πρόσχημα την διαφορετική ομάδα.
Θα έλεγε κανείς ότι είμαστε επιεικείς με τους δράστες τέτοιων ειδεχθών εγκλημάτων όταν αποδίδουμε τα κίνητρα τους σε οπαδικές πεποιθήσεις. Διότι σε καμία περίπτωση δεν στράφηκαν κατά του συγκεκριμένου φορέα του εννόμου αγαθού της ζωής αλλά εναντίον του ίδιου εννόμου αγαθού της ζωής. Δεν εξατομίκευσαν τις επιθέσεις τους αλλά εξαπέλυσαν βίαιες συμπεριφορές κατά παντός. Έτυχε να είναι ο Άλκης, ο Νάσος, ο Τόσκο, θα μπορούσε να ήταν το παιδί οποιουδήποτε από εμάς. Κακώς κάνουμε λόγο για χούλιγκανς, κοινοί εγκληματίες είναι. Και η βία δυστυχώς τροφοδοτείται οπουδήποτε και όχι μόνο στα γήπεδα. Μήπως τελικά κάτι κάνουμε σωστά με την πανεπιστημιακή αστυνομία; Η καταστολή της βίας πρέπει να επεκταθεί από τα Πανεπιστήμια μέχρι και τα γήπεδα.
Το Υπουργείο Αθλητισμού προς τη σωστή κατεύθυνση ήδη από το 2019 θέσπισε τον νόμο 4639 και εν συνεχεία τον νόμο 4809/2021, που μεταξύ άλλων προβλέπουν τη δυνατότητα συλλογής, επεξεργασίας και αξιοποίησης, στο πλαίσιο της ποινικής διαδικασίας, του υλικού και των δεδομένων που καταγράφονται με οποιοδήποτε τεχνικό μέσο, το οποίο χειρίζεται η Ελληνική Αστυνομία. Με αυτό τον τρόπο, κάθε ποινική πράξη, που τελείται εντός και εκτός των αθλητικών εγκαταστάσεων, θα μπορεί να διακριβώνεται και να τιμωρείται.
Επιπλέον επεκτείνουν τα τοπικά και χρονικά όρια εφαρμογής των ποινικών διατάξεων για πράξεις αθλητικής βίας που έχουν αμιγώς οπαδικά κίνητρα και τελούνται σε χρόνο και τόπο που δεν συνδέεται με κάποια αθλητική εκδήλωση, όπως οι επιθέσεις σε συνδέσμους ενώ επανήλθε το «ιδιώνυμο». Δηλαδή, η απαγόρευση αναστολής και μετατροπής των στερητικών της ελευθερίας ποινών που επιβάλλονται από τα ποινικά δικαστήρια για εγκλήματα που αφορούν σε εκδηλώσεις αθλητικής βίας. Στο νομικό μας οπλοστάσιο ήρθε και προστέθηκε ο νόμος 4855/2021, με τον οποίο αυστηροποιήθηκαν οι προβλεπόμενες ποινές για αδικήματα με στοιχεία βίας.
Αναγνωρίζουμε πως οι εκφάνσεις της βίας δεν έχουν στατικό χαρακτήρα, εξελίσσονται διαρκώς και για τον λόγο αυτό προσπαθούμε και εμείς να ανταποκριθούμε επαρκώς. Στόχος της κυβέρνησης μας είναι να οδηγηθούμε σε ακόμη μεγαλύτερο περιορισμό των φαινομένων βίας. Στον ίδιο άξονα αποφασίσαμε ακόμα μεγαλύτερη αυστηροποίηση του θεσμικού πλαισίου σε ό,τι αφορά τη λειτουργία των Λεσχών Φιλάθλων και των παραρτημάτων τους, τις αναγκαίες προσαρμογές του Ποινικού Κώδικα και την εντατικοποίηση των ελέγχων από πλευράς της ΕΛ.ΑΣ. Καμία ανοχή πια στον χουλιγκανισμό, την οπαδική βία και τη βία εν γένει.
*Ο Ιάσονας Φωτήλας είναι βουλευτής Αχαΐας ΝΔ
