του Δημήτρη Παλούμπη*
Η Ευρωπαϊκή Ένωση προχωρά στην ολοκλήρωση της συμφωνίας Mercosur με τις χώρες της Λατινικής Αμερικής (Βραζιλία, Αργεντινή, Ουρουγουάη, Παραγουάη). Η συμφωνία έχει λάβει πολιτικό «πράσινο φως» από πλειοψηφία κρατών-μελών και οδεύει προς τελική έγκριση από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
Την ίδια στιγμή, η Γαλλία δηλώνει δημόσια ότι θα την καταψηφίσει, επικαλούμενη την προστασία των αγροτών της.
Και η Ελλάδα;
Η ελληνική κυβέρνηση στήριξε τη συμφωνία στο Συμβούλιο.
Αυτή είναι η πρώτη μεγάλη ευθύνη.
Τότε με Τώρα
Τότε μας έλεγαν στους νέους ανθρώπους:
«Μπείτε στην αγροτιά, επενδύστε, πάρτε μηχανήματα, ανανεώστε την παραγωγή».
Τώρα ανοίγουν την ευρωπαϊκή αγορά σε προϊόντα που παράγονται:
- με πολύ χαμηλότερο εργατικό κόστος,
- με φυτοφάρμακα και μεθόδους που απαγορεύονται στην ΕΕ,
- χωρίς το φορολογικό, ασφαλιστικό και περιβαλλοντικό βάρος που σηκώνει ο Έλληνας παραγωγός.
Και μας λένε ότι… θα διαπραγματευτούν.
Η απάτη της «διαπραγμάτευσης»
Ρήτρες, μεταβατικές περίοδοι, προστασία ΠΟΠ.
Όλα αυτά ενεργοποιούνται αφού πρώτα χαθεί η αγορά.
Η συμφωνία δεν σου εξασφαλίζει ισότιμο ανταγωνισμό.
Σου ζητά να ανταγωνιστείς προϊόν που παράγεται με 40-60% χαμηλότερο κόστος.
Αυτό δεν είναι άνοιγμα αγοράς.
Είναι εκκαθάριση παραγωγής.
Το κόστος που δεν αγγίζει κανείς
Στην Αχαΐα, και σε όλη τη χώρα, οι αγρότες μιλούν για πραγματικά νούμερα:
- Λιπάσματα 70€ σε γειτονικές χώρες – 200€ στην Ελλάδα.
- Ρεύμα με «χαμηλή τιμή», μόνο για όσους δεν χρωστούν.
- Πετρέλαιο στην αντλία… από το 2026.
- ΕΛΓΑ με παρακρατήσεις από την ίδια την επιδότηση.
Και ενώ το κόστος παραγωγής εκτοξεύεται,
η κυβέρνηση ψηφίζει υπέρ μιας συμφωνίας που το καθιστά αδύνατο να αποσβεστεί.
Ποιοι φέρουν την ευθύνη
Η Ευρώπη έχει τη στρατηγική της.
Η Ελλάδα όμως είχε επιλογή.
Μπορούσε:
- να συνταχθεί με τη Γαλλία,
- να απαιτήσει ρήτρες ίσου κόστους παραγωγής,
- να θέσει κόκκινες γραμμές.
Αντί γι’ αυτό, στήριξε τη συμφωνία.
Και τώρα μιλά για «διαπραγμάτευση», αφού πρώτα άνοιξε την πόρτα.
Η αλήθεια
Η Mercosur δεν θα φέρει φθηνότερα τρόφιμα.
Θα φέρει φθηνότερη Ελλάδα.
Όχι γιατί οι αγρότες δεν μπορούν.
Αλλά γιατί κάποιοι αποφάσισαν ότι δεν πρέπει να μπορούν.
Και αυτή η απόφαση δεν πάρθηκε στις Βρυξέλλες μόνο.
Πάρθηκε και στην Αθήνα.
*Δημήτρης Γ. Παλούμπης
Πτυχιούχος Πολιτικών Επιστημών | Διεθνών Σχέσεων & Πολιτικής Οικονομίας
Πρώην Πρόεδρος, Σύλλογος Εμπόρων Ιστορικού Κέντρου Πάτρας
Πολιτευτής Ν. Αχαΐας – Ελληνική Λύση
Πηγή: dimitrispaloubis.gr
