Με τη συγγνώμη μας στα παιδιά όταν κάνουμε κάποιο λάθος, τους δείχνουμε αρχικά πως τα σεβόμαστε. Αναγνωρίζουμε επίσης ότι όλοι κάνουμε λάθη, ανεξάρτητα από την ηλικία ή τον ρόλο μας. Η συγγνώμη είναι έτσι κι αλλιώς μια πράξη ταπεινότητας, ενσυναίσθησης και ανθρωπιάς.
Το να λέμε «συγγνώμη» και να προσπαθούμε να διορθώσουμε τη «ζημιά» που μπορεί να έχουμε προκαλέσει είναι επίσης μια πράξη αγάπης. Κάποιος που αγαπά δεν σημαίνει πως δεν πληγώνει. Ωστόσο, η αναγνώριση και η μετάνοια επιβεβαιώνει την αγάπη. Ομοίως, η συγχώρεση που επίσης αποτελεί μια πράξη αγάπης, χρειάζεται να συνοδεύεται από συγκεκριμένες ενέργειες που επιχειρούν να αποκαταστήσουν το λάθος. Για παράδειγμα, αν ως γονείς έχετε ζητήσει συγγνώμη που φωνάξατε στο παιδί, είναι σημαντικό να προσέχετε τον τόνο της φωνής σας από εδώ και στο εξής.
Πώς μεταδίδονται οι αξίες στα παιδιά
Η απαίτηση από ένα παιδί να μάθει να ζητάει συγγνώμη χωρίς να του δίνουμε εμείς πρώτοι το καλό παράδειγμα μπορεί να χαρακτηριστεί ως παράλογη. Είναι σαν να του φωνάζουμε για να σταματήσει να φωνάζει ή να το μαλώνουμε που μιλά άσχημα για τους φίλους του όταν εμείς μειώνουμε τους δικούς μας.
Είναι αδύνατο να μεταδώσουμε την οποιαδήποτε αξία στο παιδί αν πρώτοι εμείς δεν τηρούμε τα όσα λέμε.
«Με μια συγγνώμη, συγγνώμη μα δεν γίνονται και θαύματα»
Από την άλλη πλευρά, η κατάχρηση αυτής της λέξης δεν είναι ωφέλιμο να συμβαίνει διότι το παιδί είναι πολύ πιθανό να χάσει την εμπιστοσύνη του σε εμάς. Είναι σημαντικό να μην επαναλαμβάνουμε το ίδιο λάθος, διαφορετικά το παιδί θα μπερδευτεί και εκτός αυτού, είναι πολύ πιθανό να απογοητευτεί.
Επιπλέον, μια συγγνώμη χωρίς συναισθήματα μετάνοιας και ειλικρινούς λύπης δε σημαίνει τίποτα. Προκειμένου αυτή η λέξη να μην χάνει την αξία της, είναι απαραίτητο να την λέμε όταν πραγματικά τη νιώθουμε. Η αδιάκριτη χρήση της, την κάνει να χάνει το νόημά της και επομένως είναι καλό να την χρησιμοποιούμε σε περιπτώσεις που πραγματικά έχει συμβεί κάτι το οποίο μας προκάλεσε λύπη και για το οποίο θέλουμε με όλη μας την καρδιά να επανορθώσουμε.
