Ραγδαία κλιμάκωση της έντασης στη Μέση Ανατολή προκάλεσε η άμεση εμπλοκή των ΗΠΑ στις συγκρούσεις μεταξύ Ισραήλ και Ιράν μετά τον βομβαρδισμό τα ξημερώματα των πυρηνικών εργοστασίων στο Φορντό, το Νατάνζ και το Ισφαχάν με βόμβες καταστροφής υπόγειων εγκαταστάσεων bunker buster και δεκάδες πυραύλους Κρουζ τύπου Τόμαχοκ.
Σύμφωνα με αμερικανικά μέσα ενημέρωσης, συνολικά έξι βόμβες βαθιάς διείσδυσης στο έδαφος χρησιμοποιήθηκαν στο χτύπημα των εγκαταστάσεων στο Φορντό, ενώ οι υπόλοιπες εγκαταστάσεις χτυπήθηκαν με τους πυραύλους Κρουζ.
Το άκρως απόρρητο εργοστάσιο εμπλουτισμού ουρανίου στο Φορντό βρίσκεται κρυμμένο βαθιά στο έδαφος, σε βάθος που πιστεύεται ότι φτάνει και ίσως ξεπερνά τα 80-90 μέτρα και κατά συνέπεια θα μπορούσε να μείνει ανέπαφο από οποιοδήποτε χτύπημα με συμβατικό όπλο που διαθέτει το Ισραήλ.
Γι’ αυτό το λόγο, το πλήγμα της αμερικάνικης πολεμικής αεροπορίας έγινε με έναν ειδικό τύπο βόμβας, την GBU-57 Massive Ordnance Penetrators (MOP), που είναι ένα τεράστιο όπλο που ζυγίζει 13 τόνους και μπορεί να τοποθετηθεί μόνο σε βομβαρδιστικό B-2 τύπου stealth.
Η βόμβα MOP ρίχνεται από μεγάλο ύψος ώστε να εκμεταλλεύεται τη δύναμη της κινητικής ενέργειας και να διεισδύσει σε όσο το δυνατόν μεγαλύτερο βάθος. Το μεγαλύτερο μέρος του βάρους της βόμβας οφείλεται στο παχύ χαλύβδινο περίβλημα και μόνο το 20% είναι εκρηκτική ύλη. Το περίβλημα είναι κατασκευασμένο από ένα ειδικό, υπερ-ανθεκτικό κράμα χάλυβα. Σύμφωνα με τα στοιχεία που είναι γνωστά, μια βόμβα GBU-57 μπορεί να διαπεράσει έως και 60 μέτρα συμβατικού σκυροδέματος ή 100 μέτρα εδάφους.
Η βόμβα αυτή δοκιμάστηκε για πρώτη φορά το 2007 και από τότε έχει αναβαθμιστεί αρκετές φορές. Πιστεύεται ότι διαθέτει πυροκροτητή με αισθητήρα κενού, ο οποίος εξετάζει το περιβάλλον και ενεργοποιεί τη βόμβα μόλις αυτή εξέλθει από το συμπαγές πέτρωμα και φτάσει σε κενό χώρο. Αν μια υπόγεια εγκατάσταση έχει πολλά επίπεδα, ο πυροκροτητής μπορεί να προγραμματιστεί ώστε να εκραγεί στο χαμηλότερο υπόγειο επίπεδο, ώστε να προκληθεί η μέγιστη δυνατή καταστροφή.
Οι MOP αναπτύχθηκαν από την πολεμική αεροπορία των ΗΠΑ όταν διαπιστώθηκε ότι οι βόμβες διάτρησης που υπήρχαν δεν μπορούσαν να καταστρέψουν ιρακινά καταφύγια κατά τη διάρκεια της εισβολής του 2003.
Ωστόσο, ακόμη και η πιο ισχυρή βόμβα έχει τα όριά της. Μπορεί η MOP να διαπερνά 60 μέτρα συμβατικού σκυροδέματος όπως προαναφέρθηκε, όμως το βάθος αυτό περιορίζεται στα οκτώ μέτρα όταν πρόκειται για σκυρόδεμα με διπλάσια αντοχή. Όμως είναι γνωστό ότι τα τελευταία χρόνια, το Ιράν έχει σημειώσει σημαντική πρόοδο στον τομέα της κατασκευής σκυροδέματος υπερυψηλής αντοχής.
Το Πεντάγωνο ήταν ενήμερο για την ιρανική πρόοδο και εδώ και μια δεκαετία αναπτύσσει ακόμη πιο ανθεκτικά κράματα χάλυβα στις δοκιμές όπλων. Αυτό όμως δεν σημαίνει ωστόσο ότι το πρόβλημα έχει όντως ξεπεραστεί, καθώς μέχρι σήμερα η βόμβα δεν είχε χρησιμοποιηθεί σε πραγματικές συνθήκες. Το πόσο ισχυρό και παχύ είναι τελικά το ιρανικό σκυρόδεμα και το κατά πόσο έχει αναβαθμιστεί η αμερικανική βόμβα μπορεί να καθορίσουν τελικά τη διαφορά ανάμεσα στην επιτυχία και την αποτυχία.
Όμως ακόμη κι αν η βόμβα καταφέρει να διαπεράσει το στόχο, το να τον πλήξει με ακρίβεια δεν είναι απλή υπόθεση. Οι MOP απαιτούν μεγάλη ακρίβεια για να είναι αποτελεσματικές και, όπως οι περισσότερες κατευθυνόμενες αμερικανικές βόμβες, βασίζονται σε δορυφορική καθοδήγηση μέσω GPS. Το στρατιωτικό GPS θεωρείται ανθεκτικό σε παρεμβολές, όμως στην Ουκρανία οι αμερικανικές βόμβες έχουν υποστεί σοβαρές παρεμβολές από τα ρωσικά συστήματα.
Όπως αναφέρουν πολλοί αναλυτές, παρότι ο Τραμπ αποφάσισε να ρίξει στο Ιράν το απόλυτο όπλο κατά υπόγειων εγκαταστάσεων ακόμη κι έτσι η επιτυχία δεν είναι απόλυτα εξασφαλισμένη.
Πηγές: Fox News, Economist, CNN
