Αν υπάρχουν όντως παράλληλα σύμπαντα, κι αν είναι άπειρα, ίσως σε ένα, το πολύ σε δύο, να υπάρχουν και μια-δυο το πολύ κυβερνήσεις που να λατρεύουν την κριτική των έργων τους και να την επιζητούν.
Στο σχετικά γνωστό μας σύμπαν και στον γήινο κόσμο μας δεν απολαμβάνουμε τέτοιες πολυτέλειες. Μοιραίο. Στη γέννηση του Τύπου, όταν ήρθαν στο φως οι «Βασίλειοι Εφημερίδες», που κατέγραφαν τα της εκστρατείας του Μεγαλέξανδρου, δεν έσπευσαν μόνο οι καλές Μοίρες. Ανάμεσά τους τρύπωσε και η Λογοκρισία: Οταν ένας από τους συντάκτες των «Εφημερίδων», ο Καλλισθένης, έπαψε να δοξολογεί τον στρατηλάτη, ο Αλέξανδρος διέταξε να τον φυλακίσουν σε κλωβό. Και ας ήταν ανιψιός του Αριστοτέλη.
Η σημερινή κυβέρνηση έχει τη σπάνια τύχη να την υποστηρίζει σταθερά –ακόμα και στις καταφανείς αστοχίες της– ένα εξαιρετικά υψηλό ποσοστό των ιδιωτικών ΜΜΕ, χάρτινων, γυάλινων, ραδιοφωνικών και διαδικτυακών. Στα κρατικά, η κακή κληρονομιά του ΣΥΡΙΖΑ λειτούργησε σαν άλλοθι (αν και η αλαζονεία δεν χρειάζεται ποτέ άλλοθι), ώστε να οδηγηθούμε στη μέχρι μηδενισμού μείωση των αναφορών στη δράση της αντιπολίτευσης, μείζονος και ελάσσονος. Με τόσον λιβανωτό, ζαλίστηκαν οι κυβερνώντες και πίστεψαν ότι είναι και παντοδύναμοι, και άτρωτοι, και άριστοι. Ενώ είναι απλώς ακόρεστοι: επιθυμούν ακόμα μεγαλύτερο έλεγχο. Οχι να ελέγχει η δημοσιογραφία την πολιτεία τους, προς Θεού, αλλά να ελέγχει η πολιτεία, δηλαδή η κυβέρνηση, τη δημοσιογραφία. Και υπάρχουν κάμποσοι τρόποι για να επιτευχθεί αυτό. Οι εξόφθαλμοι, όπως η «λίστα Πέτσα» και η αλλαγή του Ποινικού Κώδικα με το πρόσχημα των fake news, και οι αφανείς. Που είναι και οι αποτελεσματικότεροι.
Ωραιότατο ήταν το πρόσχημα και για την προχθεσινή τροπολογία: η προστασία από τα κακόβουλα δημοσιεύματα. «Το κάνουμε για το “Μακελειό”» ψιθύριζαν οι υπερασπιστές της τροπολογίας, ο κ. Μ. Βορίδης και ο κ. Γ. Οικονόμου, αμφότεροι γνωστοί λάτρεις της πολυφωνίας. Τρισάθλια φυλλάδα το «Μακελειό», αλλά τη χυδαιότητα δεν τη νικάς με πρόστιμα· αντίθετα, της δίνεις το δικαίωμα να παριστάνει τη διωκόμενη. Οπως το συνηθίζει, η κυβέρνηση ούτε διαβουλεύτηκε με κανέναν ούτε έριξε μια δεύτερη ματιά στο Σύνταγμα. Αποφάσισε και ανέθεσε στο παντελώς αναρμόδιο ΕΣΡ τον ρόλο του επιτηρητή. Προ δύο ετών η Ελλάδα ήταν 24η στους 27 της Ε.Ε. στο άθλημα της ελευθεροτυπίας. Πού θα πάει; Τροπολογία την τροπολογία, θα αριστεύσουμε. Απ’ την ανάποδη.
