Το σίριαλ της «διαπραγμάτευσης» της κυβέρνησης είχε και αυτή τη φορά το ίδιο κακό και ακριβό σενάριο. Οι πρωταγωνιστές δήθεν έδιναν μάχη για να εξασφαλίσουν καλύτερα μέτρα από αυτά που ζητούν οι δανειστές, ενώ στην ουσία έψαχναν τρόπο για να δουν πώς θα τα πλασάρουν. Πώς άλλωστε να συμβαδίσει η αλήθεια με το ψέμα;. Με τον λαϊκισμό τους να τους εκδικείται και δυστυχώς τον λογαριασμό να πληρώνουν οι πολίτες, οι ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, το μόνο που πετυχαίνουν, είναι να κυβερνούν, με όλο και πιο επώδυνα μέτρα. Κάθε αξιολόγηση που κλείνει, φέρνει όλο και πιο βαρύ φορτίο, σε μια κοινωνία που πια έχει εξαντληθεί.
Από την επαναφορά του κατώτατου μισθού στα 751 ευρώ και του αφορολόγητου στα 12.000 ευρώ φτάσαμε στη φορολόγηση των 5.681 ευρώ, σε νέες περικοπές κύριων και επικουρικών συντάξεων, στερώντας τη δυνατότητα επιβίωσης σε πολλά νοικοκυριά. Βεβαίως κανένας δεν παραιτήθηκε..
Η αντιμνημονιακή στα λόγια κυβέρνηση έφερε άλλα δύο, οδηγώντας σε διεύρυνση της φτωχοποίησης, καταδικάζοντάς μας σε μαρασμό. Η αναξιοπιστία τους είναι δεδομένη και επικίνδυνη. Αλήθεια, την πρώτη φορά αριστερά, όπως λέει και μια γνωστή ταινία, τη συναντάμε όπως μπαίνουμε ή όπως βγαίνουμε;
Το μόνο σίγουρο είναι ότι αυτό από το οποίο χρειάζεται να βγούμε είναι ο κυκεώνας του ψεύδους και των λαϊκίστικων υποσχέσεων . Και σε αυτά να αντιτάξουμε την αλήθεια, τον ρεαλισμό, την υπευθυνότητα, τις ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις, που θα μας επιτρέψουν να γυρίσουμε σελίδα και να ζήσουμε με καλύτερους όρους.
Η Ελλάδα γνωρίζει πια, γιατί πλήρωσε ακριβά , τις τακτικές των «θα» . Η θέση που καταλαμβάνουν οι πολιτικοί που με τραγική ευκολία ξεστομίζουν μεγάλα, ψεύτικα λόγια σύντομα θ΄αλλάξει. Κάποτε η αυλαία «κλείνει». Δεν μπορείς να προχωρήσεις, ούτε ατομικά, ούτε προσωπικά αν δεν δεις την αλήθεια και δεν αντιμετωπίσεις την υπάρχουσα κατάσταση. Ο Χουντίνι ήταν μάγος των αποδράσεων, όχι πολιτικός. Ας μην μπερδευόμαστε…
