Αυτό το Πάσχα και αυτή την περίοδο του περιορισμού στο σπίτι σίγουρα θα τα
θυμόμαστε όλοι.
Περισσότερο θα τα θυμούνται οι μικροί μαθητές. Το κλείσιμο των
σχολείων για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα, λόγω της εξάπλωσης της πανδημίας του
ιού covid 19 δημιούργησε μια πρωτόγνωρη κατάσταση σε κάθε οικογένεια, αλλά και σε
όλη την εκπαιδευτική κοινότητα. Σε λίγο καιρό θα βγούμε από αυτό το τούνελ. Τα
περιοριστικά μέτρα και η πειθαρχία των πολιτών βοηθούν σε αυτή την κατεύθυνση. Οι
σχολικές αυλές και αίθουσες θα ξαναγεμίσουν μαθητές και θα πλημμυρίσουν φωνές
και χαμόγελα.
Τότε, η πολιτεία θα πρέπει να θυμάται και εκείνη πως η προσπάθεια για
διατήρηση της επαφής των μαθητών με το σχολείο όλη αυτή τη δύσκολη
περίοδο και η στήριξη της παιδείας μας επετεύχθησαν κυρίως χάρη στο
φιλότιμο και τις ανεξάντλητες προσπάθειες των εκπαιδευτικών. Οι
περισσότεροι από αυτούς «το πήραν πάνω τους», υπερνικώντας τις δυσκολίες
του εγχειρήματος της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης και έκαναν τα πάντα για να
φανούν χρήσιμοι και αποτελεσματικοί στους μαθητές τους. Με κάθε πρόσφορο
τρόπο προσπαθούν να βοηθήσουν όλους τους μαθητές, να στηρίξουν
περισσότερο τους πιο αδύναμους και εκείνους που αδυνατούν να έχουν
πρόσβαση στις νέες τεχνολογίες.
Γιατί, όμως, πρέπει να θυμάται η πολιτεία; Γιατί αυτή η παγκόσμια υγειονομική
κρίση πρέπει να μας αφήσει και κάποια παρακαταθήκη. Πρέπει όλη η κοινωνία να
διδαχτεί για τα σφάλματα δεκαετιών, που η παιδεία και η υγεία ήταν παραμελημένες.
Είναι μια ευκαιρία αυτοκριτικής του πολιτικού συστήματος και μη επανάληψης των
ίδιων λαθών. Γιατί πρέπει να τρέχουμε π.χ. τώρα να βρούμε tablet για τους μαθητές
και να μην έχει ο κάθε μαθητής το δικό του ηλεκτρονικό υπολογιστή;
Η παιδεία είναι κατά τον Πλάτωνα ο θεμέλιος λίθος πάνω στον οποίο θα
θεμελιωθεί η ιδεώδης πολιτεία και κατά το Αριστοτέλη ένα από τα βασικά μέσα που
οδηγεί τον άνθρωπο στην ευδαιμονία και στην αρετή. Για αυτή την παιδεία
αγωνιζόμαστε εμείς οι εκπαιδευτικοί. Επιτέλους, πρέπει να κατανοηθεί η
προτεραιότητα που πρέπει να δίνει το κράτος στην παιδεία, όπως και στην υγεία,
καθώς και η παροχή ίσων ευκαιριών για όλους τους μαθητές. Οι εκπαιδευτικοί θα
κάνουν όπως πάντα το χρέος τους. Ιδιαίτερα, όταν όλα φαίνονται μαύρα τότε με
τη στάση τους θα αποδεικνύουν πως αποτελούν τον πλούτο του εκπαιδευτικού
συστήματος. Στόχος μας σήμερα να μη μείνει κανένας μαθητής αβοήθητος.
Τάσος Σταυρογιαννόπουλος
