Συζητείται στη συνεδρίαση της 25ης Σεπτεμβρίου 2017, μεταξύ των άλλων θεμάτων και «η κατάργηση –αντικατάσταση θέση λειτουργίας περιπτέρου». Ανεξαρτήτως του ορθού της απομάκρυνσης, λόγω μη νόμιμων προδιαγραφών (διαστάσεις πεζοδρομίου), που άλλωστε και εγώ ψήφισα στην επιτροπή ποιότητας ζωής, έχω να καταθέσω την εξής πρόταση :
Τα κουβούκλια των περιπτέρων που απομακρύνονται να μην καταστρέφονται. Τα περίπτερα ήταν αναφορά μιας ολόκληρης εποχής και αποτέλεσαν καινοφανή τρόπο επιχείρησης παγκοσμίως, ελληνική πατέντα στην κυριολεξία, αλλά και για τους λόγους για τους οποίους δόθηκαν οι άδειες.
Ως επιχειρήσεις κάλυπταν τις ανάγκες ενός ταχύτατα επεκτεινόμενου αστικού περιβάλλοντος και οι άδειες δόθηκαν για κοινωνικούς λόγους σε ανάπηρους και απογόνους θυμάτων πολέμων, αποτέλεσαν δε αναπόσπαστο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας για μια ολόκληρη εποχή.
Προτείνω λοιπόν να διασώσουμε τα κουβούκλια και να τα χρησιμοποιήσουμε για άλλες χρήσεις, μετακινώντας τα ή τοποθετώντας τα σε σημαντικά σημεία ιστορίας π.χ.(λιμάνι, μουσείο, κάστρο), ακόμα και χώροι πολιτισμού μπορούν να γίνουν.
Στην πλατεία Μαρκάτου δε, υπάρχει ένα από τα αρχαιότερα περίπτερα στην Ελλάδα που μένει αναξιόπιστο όντας ήδη σε σημείο ιδανικό για χρήση (πρόταση κιόσκι για προβολή της ιστορίας της νέας πόλης – σχέδιο Βούλγαρη).
