Η Ρένια Λουϊζίδου βρέθηκε στον φακό της εκπομπής «Καλημέρα είπαμε;» της ΕΡΤ και μεταξύ άλλων μίλησε για τα στερεότυπα και τις προκλήσεις που αντιμετώπισε στην αρχή της επαγγελματικής της καριέρας αλλά και για την απογοήτευση που νιώθει για την έλλειψη της σωστής ενημέρωσης σχετικά με την εμμηνόπαυση.
Η ηθοποιός μίλησε για το στερεότυπο που την «ακολούθησε» μετά τους «Απαράδεκτους» αλλά και για τις δυσκολίες της όσον αφορά την επαγγελματική της κατεύθυνση: «Κυκλοφορεί για εμένα ένα ανέκδοτο στη δουλειά ότι είμαι γουρλού, το οποίο ξεκίνησε το 2003 όταν βγήκαν τον ίδιο μήνα στην τηλεόραση “Το καφέ της Χαράς” και στους κινηματογράφους “Η Πολίτικη Κουζίνα” και επειδή σκίζανε και τα δύο βρέθηκα εγώ με έναν τίτλο, που πολύ ευχαρίστως αποδέχομαι, αλλά δεν είμαι κανένας Γκαστόνε για τον εαυτό μου».
Και συνέχισε: «Εγώ έτυχε να είμαι αναγνωρίσιμη από πολύ μικρή ηλικία εξαιτίας των “Απαράδεκτων” (καθώς ήμουν) πάρα πολύ φρέσκια στη δουλειά, πάρα πολύ καινούργια στη δουλειά και πάρα πολύ ασχημάτιστη, χωρίς προηγούμενο στίγμα. Αυτό είχε όλα τα καλά του Θεού και είχε και πάρα πολλά κακά, με την έννοια ότι υπήρχε μία δυσπιστία ότι είναι πολύ εμπορικό και ότι ξέρουμε μόνο αυτό από αυτόν τον άνθρωπο. Αυτό ήταν κάτι που με ζόρισε πολύ να διαχειριστώ τα πρώτα 10 χρόνια για να πάρω μια κατεύθυνση επαγγελματική που να μου ταιριάζει εμένα, να μην αναπαραγάγω μόνο το κορίτσι του Βλάση, που τρέχει πίσω από ένα αγόρι, ένα στερεότυπο της χαζής. Ζορίστηκα μετά τους “Απαράδεκτους” δεν είχα ούτε οικονομική άνεση, ούτε έβρισκα τις δουλειές που ονειρευόμουν. Έβρισκα πολλή δουλειά, αλλά όχι δουλειά που ήθελα να κάνω».
Όσον αφορά την επιτυχία μιας σειράς, η ίδια σχολίασε ότι εκείνη την περίοδο οι ηθοποιοί το καταλάβαιναν από την απήχηση που είχε στον κόσμο: «Ήταν μια εποχή που τα πράγματα είχαν άλλη αίσθηση, δεν υπήρχαν νούμερα, δεν ξέραμε πόσο κάνει η σειρά, αυτό το καταλαβαίναμε γιατί βγαίναμε στον δρόμο και σε χαιρετάγανε».
Μιλώντας για την εμμηνόπαυση και την έλλειψη της ενημέρωσης για το θέμα αυτό είπε: «Εγώ πέρασα εμμηνόπαυση και όχι εύκολα και θύμωσα πάρα πολύ που βρήκα τον εαυτό μου τόσο απροετοίμαστο από μια απίστευτη ομερτά. Είναι ένα πράγμα που πραγματικά περνάει ομερτά, π.χ. “τι έχεις; πονοκέφαλο”, ή “δεν κοιμήθηκα καλά”. Μπορεί εγώ να έκανα 3 χρόνια να κοιμηθώ ολόκληρη νύχτα όταν πέρασα εμμηνόπαυση, αλλά όπου έλεγα “αμάν ρε παιδιά με αυτό το πράγμα” μου έλεγαν “μην το λες”, σαν να είναι άκομψο. Και δεν ήξερε και τι μου γίνεται σωματικά, η πληροφόρηση που είχα δηλαδή από τους γιατρούς και τους ανθρώπους…μου έλεγαν μετά ότι αυτό είναι σύμπτωμα της εμμηνόπαυσης, “πείτε το μου ρε παιδιά ότι θα έχω πονοκεφάλους, να μη φοβάμαι ότι έχω όγκο στο κεφάλι”».
Κλέινοντας μίλησε για το 2025 και την ελπίδα της ότι θα είναι μια καλύτερη χρονιά: «Τα τελευταία χρόνια δεν ξέρω τι έχουμε πάθει. Μετά τον κορωνοϊό κάθε χρόνος που φεύγει νομίζω ότι ήταν ο χειρότερος και προσδοκούμε ότι ο επόμενος θα είναι ο καλύτερος. Ας μας ανταμείψει αυτό το ’25 Παναγία μου».
