Η δημοσιογράφος Ράνια Τζίμα βρέθηκε καλεσμένη το πρωί της Παρασκευής 1/12 στην εκπομπή του Mega «Πάμε Δανάη» και μίλησε μεταξύ άλλων για το πόσο εύκολη είναι η καθημερινότητά της ως παρουσιάστρια κεντρικού δελτίου ειδήσεων, για τη γυναικεία ματαιοδοξία αλλά και για την καθημερινότητα με την κόρη της.
Αρχικά, η Ράνια Τζίμα είπε: «Πολλά πράγματα είναι καλύτερα όσο μεγαλώνεις. Και την εικόνα μας την καταλαβαίνουμε καλύτερα. Κάποια πράγματα τα κάνουμε πιο σωστά, αφήνουμε τις υπερβολές που κάναμε παλαιότερα. Πατάς καλύτερα στα «παπούτσια» σου. Η αύρα των ανθρώπων είναι sexy, όχι τα μάτια ή η μύτη. Το μυαλό είναι μεγάλη υπόθεση είναι το 90%. Ένα μυαλό μπορεί να κάνει έναν άνθρωπο συγκλονιστικά sexy και η εικόνα του τυπικά να μην παραπέμπει σε αυτό».
Ακόμη, η Ράνια Τζίμα ανέφερε: «Είναι όλα θέμα διαχείρισης και παίζει ρόλο πότε σου έρχονται τα πράγματα. Δελτία κάνω 3 χρόνια, κεντρικό δελτίο κάνω 2 χρόνια. Αυτό μου ήρθε σε μεγάλη ηλικία, είναι δύσκολο να “σαλέψεις” σε αυτή την ηλικία. Η δουλειά για μένα, εκτός από το ότι είναι πολλές ώρες, είναι ένα παράθυρο. Μπαίνω σε έναν άλλον κόσμο και μόλις τελειώνει κλείνω τον διακόπτη και συνεχίζω τη ζωή μου. Δεν έχει καμία διαφορά. Κάνω αυτοκριτική κάθε μέρα. Βρίσκω λάθη μου καθημερινά, αλλά δεν νομίζω ότι έχω αδικήσει ποτέ κανέναν από τους συνομιλητές μου. Μήπως για πολλά χρόνια ήμασταν ανεκτικοί και τώρα ξαφνικά που γίνονται “κανονικές” ερωτήσεις, μας φαίνεται κάτι φοβερό; Ο κόσμος έχει απαιτήσεις, και από εμάς πρέπει να έχει απαιτήσεις, είμαστε εκεί για τον κόσμο και όχι για τους εαυτούς μας. Έχω βρει λάθη σε διατυπώσεις μου, σε θέματα διαχείρισης εσωτερικής ισορροπίας. Αυτά που έπρεπε να ερωτηθούν και να απαντηθούν ήταν μια χαρά».
Στη συνέχεια, η Ράνια Τζίμα πρόσθεσε: «Καταλαβαίνω ότι έχω «μερική αίσθηση». Δεν έχω social media, μόνο στο Instagram προσπαθώ. Είναι επιλογή γιατί με κρατά σε ισορροπία».
Τέλος, η Ράνια Τζίμα σχολίασε: «Δεν μου αρέσει που μεγαλώνω, αλλά είμαι ευγνώμων που μεγαλώνω. Κάνω γυμναστική, προσέχω περισσότερο τον τελευταίο καιρό τι τρώω, και δεν έχεις και τις ίδιες δυνατότητες στα 35 και στα 43 έτη, πρέπει να το συνειδητοποιήσεις αυτό. Είμαι στη φάση να θεωρώ δώρο ζωής το να ξυπνάω και να ανοίγω τα μάτια μου ή να περπατάω, είναι ευλογία. Προσπαθώ να ξεχάσω αρνητικά γεγονότα όταν μιλάω με την κόρη μου. Δεν έχω βρει την απόλυτη ισορροπία στο να την κάνω να προσέχει αλλά να μην γίνει φοβική. Δουλεύουμε γι’ αυτό και εγώ και ο σύζυγός μου και οι παππούδες».
