Κοντά στα απίθανα που λέγονται στην χώρα, ακούσθηκε και αυτό. Οι ροές των μουσουλμάνων που κατακλύζουν την Ευρώπη σαν παράνομοι μετανάστες ή «πρόσφυγες» λέχθηκε πως αποτελούν θύματα του νεοφιλελευθερισμού.
Για να συμβαίνει αυτό, θα έπρεπε ο νεοφιλελευθερισμός να κάνει σοβαρές διακρίσεις ανάμεσα σε διαφορετικές πλευρές της ισλαμικής πίστης. Διότι η αναβίωση της αρχαίας διαμάχης Σουνιτών και Σιϊτών προκάλεσε τις αιματηρές συγκρούσεις που οδήγησαν στις πληθυσμιακές μετακινήσεις. Όμως, η οικονομία της αγοράς δεν κάνει τέτοιες διακρίσεις. Σιΐτες και Σουνίτες ανέκαθεν συγκρούονταν, ανεξαρτήτως οικονομικών συστημάτων κάτω από τα οποία ζούσαν.
Υπήρξαν, ωστόσο, νεοφιλελεύθερα καθεστώτα που, λόγω οικονομικής καχεξίας και δυστυχίας, προκάλεσαν στις χώρες προέλευσης των ανθρώπων αυτών την μαζική αυτή έξοδο; Αντίθετα, παντού σχεδόν στην Μέση Ανατολή, στην Αφρική και στην Ασία, απ’ όπου χιλιάδες πολίτες ξεκίνησαν για την Δύση (κατ’ εξοχήν κοντύτερα ευρισκόμενη σε νεοφιλελεύθερες πρακτικές), τα κράτη «μαύρες τρύπες» ακολουθούν συνταγές οικονομικού αυταρχισμού ή πρωτόγονου σοσιαλισμού.
Μήπως όμως είναι η καπιταλιστική Δύση που προκάλεσε τις σχετικές αντιδράσεις; Για το μόνο που η Δύση μπορεί να κατηγορηθεί γενικότερα είναι ότι σταμάτησε τις παρεμβάσεις στις χώρες αυτές και άφησε τους λαούς ελεύθερους να αναπτύξουν την ιδιαίτερη προσωπικότητά τους. Ακόμα και οι σχετικά πρόσφατες στρατιωτικές αναμείξεις –των ΗΠΑ κυρίως αλλά και όχι μόνον– αποσκοπούσαν στην εγκαθίδρυση μεγαλύτερης λαϊκής κυριαρχίας. Που οδήγησε, βέβαια, σε περισσότερο και εντονότερο Ισλάμ!
Μόλις φεύγει το προστατευτικό κάλυμμα που διατηρεί τους λαούς αυτούς περιορισμένους στο πλαίσιο στρατιωτικών αυταρχικών καθεστώτων, αυτό που προκύπτει είναι ο ακραίος τζιχαντιστικός ισλαμισμός. Πού βρίσκονται λοιπόν νεοφιλελεύθερες ευθύνες για την μοίρα τους;
