Δημήτρης Γ. Παλούμπης
Πτυχιούχος Πολιτικών Επιστημών – Διεθνών Σχέσεων & Πολιτικής Οικονομίας
Πρώην Πρόεδρος – Σύλλογος Εμπόρων Ιστορικού Κέντρου Πάτρας
Πολιτευτής Ν.Αχαΐας – Ελληνική Λύση
Οι πολίτες πληρώνουν κάθε χρόνο τέλη κυκλοφορίας με σαφή σκοπό: τη συντήρηση και τη βελτίωση του οδικού δικτύου. Το κράτος αναμένει να εισπράξει πάνω από 1,2 δισ. ευρώ ετησίως από αυτά τα τέλη. Παρ’ όλα αυτά, σε ολόκληρη την Αχαΐα, από την Πάτρα έως τους μικρότερους δήμους, η εικόνα των δρόμων θυμίζει βομβαρδισμένο τοπίο: λακκούβες, κατεστραμμένα οδοστρώματα, ελλιπής σήμανση.
Την ίδια στιγμή, η κυβέρνηση βρίσκει 400 εκατ. ευρώ επιδότησης λειτουργίας για τον ΒΟΑΚ στην Κρήτη μέσω του μηχανισμού των «σκιωδών διοδίων», πέρα από τα σχεδόν 800 εκατ. ευρώ για την κατασκευή του έργου. Δεν τίθεται θέμα αντιπαράθεσης με την Κρήτη, τίθεται θέμα ισονομίας.
Γιατί εκεί υπάρχουν πόροι και στην Αχαΐα ακούμε διαρκώς ότι «δεν υπάρχουν χρήματα»;
Το πρόβλημα δεν σταματά εδώ. Η κυβερνητική πολιτική υποχρηματοδότησης των δήμων οδηγεί επικίνδυνα σε ένα νέο σενάριο: τη μετακύλιση του κόστους στους πολίτες μέσω νέων δημοτικών φόρων και τελών, ακόμη και μέσω έμμεσων μορφών δημοτικού ΕΝΦΙΑ. Αντί να επιστρέφεται στους δήμους μέρος των εσόδων που παράγονται τοπικά, η κυβέρνηση τους σπρώχνει να αναζητούν έσοδα στις τσέπες των δημοτών.
Η Ελληνική Λύση έχει ξεκάθαρη θέση:
– Απόδοση στους δήμους μέρους των τελών κυκλοφορίας που εισπράττονται στις περιφέρειές τους.
– Συμμετοχή των δήμων στον ΦΠΑ που παράγεται τοπικά, ώστε να υπάρχει πραγματική οικονομική αυτοτέλεια.
– Στοχευμένη κρατική χρηματοδότηση για υποδομές και όχι επιλεκτικά έργα με πολιτικά κριτήρια.
– Καμία ανοχή σε νέους φόρους στην ακίνητη περιουσία των πολιτών για να καλυφθούν κρατικές αστοχίες.
Όμως ας είμαστε απολύτως ξεκάθαροι:
Αυτό δεν αποτελεί άλλοθι για τη σημερινή εικόνα πολλών δήμων της Αχαΐας, και ιδίως της Πάτρας. Η χρηστή διοίκηση, η ιεράρχηση έργων, η συντήρηση των βασικών υποδομών είναι υποχρέωση των δημοτικών αρχών. Η κακή οργάνωση, η αδράνεια και η ιδεοληψία δεν δικαιολογούνται, ακόμη και σε συνθήκες περιορισμένων πόρων.
Η ευθύνη, λοιπόν, είναι διπλή και ξεκάθαρη:
– Το κράτος οφείλει να σταματήσει να στραγγίζει τις τοπικές κοινωνίες και να επιστρέψει πόρους εκεί όπου παράγονται.
– Οι δήμοι οφείλουν να διοικούν σοβαρά, με σχέδιο και λογοδοσία.
Η Αχαΐα δεν ζητά χάρη.
Ζητά δικαιοσύνη, ισονομία και σοβαρό κράτος.
Και αυτό είναι πολιτική επιλογή, όχι τεχνική λεπτομέρεια.
Πηγή: dimitrispaloubis.gr
