Προχθές, στο δρόμο για τα Άσπρα Σπίτια όπου πηγαίναμε επίσκεψη με τον Σταύρο Θεοδωράκη σε μία από τις μεγαλύτερες βιομηχανίες της χώρας μας, την Αλουμίνιο της Ελλάδος, περάσαμε από το Δίστομο. Μία πόλη, πολλοί συνειρμοί. Ήμουν εκεί και τον Ιούνιο στις εκδηλώσεις μνήμης για το ολοκαύτωμα και το μυαλό μου ανέτρεξε στις ναζιστικές θηριωδίες και στα φαντάσματα που ξυπνάνε πλέον πάλι στην Ευρώπη.
Με τη Γερμανία οι λογαριασμοί δεν έχουν κλείσει σε ότι αφορά στις οφειλές του παρελθόντος απέναντι στους Έλληνες (η Βουλή πρόσφατα εξέδωσε σχετικό πόρισμα). Αυτοί όμως που σίγουρα δεν πρέπει να κλείσουν είναι οι λογαριασμοί με τον ναζισμό και τους νοσταλγούς του όπου σε καμιά περίπτωση δεν δικαιολογείται λήθη κι αναβίωση των φαντασμάτων του παρελθόντος. .
Δεν πρέπει όμως να έχουμε ψευδαισθήσεις. Οι ελληνικές διεκδικήσεις είναι ένα θέμα και η έξοδος από την παρούσα κοινωνικο-οικονομική κρίση είναι άλλο θέμα. Τα μνημόνια δεν θα τα σκίσουν οι βερμπαλισμοί και οι βολονταρισμοί των πολιτικών, αλλά η παραγωγική Ελλάδα που εξάγει και πρεσβεύει τη βιώσιμη ανάπτυξη με την οικονομία, το περιβάλλον και την κοινωνία να είναι τα τρία κριτήρια, οι τρεις πυξίδες σε αυτήν την πορεία.
Δεν θέλουμε να είμαστε μια χώρα που μας λυπούνται, αλλά μια χώρα που, αξιοποιώντας τα συγκριτικά της πλεονεκτήματα, πρωταγωνιστεί στο παγκόσμιο γίγνεσθαι. Αυτήν την Ελλάδα θέλουμε, αυτήν την Ελλάδα πρέπει να προετοιμάσουμε. Ο σύγχρονος πατριωτισμός περνάει μέσα από την αξιοκρατία, τη δημιουργία, την εξωστρέφεια.
Περήφανοι για το ένδοξο παρελθόν μας, δεν γαντζωνόμαστε μόνο σ’ αυτό, αλλά αντλούμε δυνάμεις κι αυτοπεποίθηση απ’ αυτό για να προχωρήσουμε μπροστά, να δημιουργήσουμε ένα καλύτερο μέλλον. Αυτό πρέπει να συμβολίζει το Δίστομο, η Βοιωτία και η κάθε αντίστοιχη περιοχή στην Ελλάδα…
*Ο Γιώργος Μαυρωτάς είναι Βουλευτής Αττικής, Το Ποτάμι
