Το εμβληματικό περίπτερο στο Μαρκάτο, εκεί όπου κάποτε χτυπούσε ένας από τους πιο ζωντανούς παλμούς της πόλης. Ήταν το σημείο συνάντησης, το “ενημερωτήριο”, το μικρό καταφύγιο της καθημερινότητας. Με τις εφημερίδες και τα περιοδικά κρεμασμένα με μανταλάκια, τις τσίχλες και τις σοκολάτες να περιμένουν πίσω από το τζάμι, τις διαφημίσεις παγωτών Algida να φωνάζουν καλοκαίρι αλλά και τις μοσχοβολιές από τα γειτονικά ουζερί…
Η αρχιτεκτονική του, με τον “κουρδιστό” τρούλο, φέρνει αναμνήσεις από εποχές που τα περίπτερα ήταν μικροί πολύχρωμοι ναοί της γειτονιάς, κάθε ένα με τον δικό του περιπτερά-φύλακα, που ήξερε τι τσιγάρα κάπνιζες, τι εφημερίδα διάβαζες και πότε ήθελες το παγωτό “ξυλάκι” αντί για “Σικάγο”.
Αυτό το συγκεκριμένο περίπτερο, με φόντο τις κεραμοσκεπές και τις σκιερές δεντροστοιχίες του Μαρκάτου, δεν είναι απλώς μια φωτογραφία: είναι κομμάτι μνήμης μιας Πάτρας που είχε ακόμα ρυθμούς ανθρώπινους, γωνιές με χαρακτήρα, και μια καθημερινότητα που χτίζονταν με μικρές, σταθερές συνήθειες.
Σήμερα, λίγα έχουν απομείνει να θυμίζουν αυτά τα σημεία αναφοράς της πόλης, αλλά μια φωτογραφία σαν κι αυτή λειτουργεί σαν καλοκαιρινό αεράκι που μας πηγαίνει πίσω, εκεί που όλα είχαν τη δική τους μυρωδιά, τον δικό τους ήχο και νόημα.
Από τη σελίδα: Patras Memories – Αναμνήσεις απ’ την παλιά Πάτρα
