Προκαλεί έντονο πόνο στα αυτιά, ευθύνεται για υψηλό πυρετό και ταλαιπωρεί τον ασθενή με πονοκέφαλους. Ο λόγος για την ωτίτιδα, μία βακτηριακή ή ιογενή λοίμωξη, που μπορεί να επηρεάσει τα διάφορα μέρη του ανθρώπινου αυτιού.
Με τα παιδιά να είναι πιο ευάλωτα σε σχέση με τους ενήλικες, οι φλεγμονές που προκαλούνται στο έξω, στο μέσο και στο έσω αυτί μπορούν να αποδειχθούν ιδιαίτερα επώδυνες για έναν ασθενή, ο οποίος ταλαιπωρείται συνήθως από συμφόρηση και διόγκωση της διόδου της μύτης, του λαιμού και του αεραγωγού της ευσταχιανής σάλπιγγας.
Αίτια και συμπτώματα
Ο ρόλος της ευσταχιανής σάλπιγγας είναι πολύ σημαντικός, καθώς επιτρέπει την ανανέωση του αέρα στο μέσο αυτί και απομακρύνει τα υγρά προς τη στοματική κοιλότητα, ενώ εξισορροπεί την πίεση που ασκείται στις δύο επιφάνειες του τυμπάνου και συμβάλλει στην τοπική άμυνα των αυτιών ενάντια σε λοιμώξεις. Στα παιδιά η ευσταχιανή σάλπιγγα είναι μικρή, με αποτέλεσμα η φλεγμονή που θα προκληθεί στην περιοχή από κρυολόγημα ή από κάποια άλλη αιτία, να την κλείνει πλήρως, προκαλώντας τη συγκέντρωση υγρών που δεν απομακρύνονται και ευνοούν την ανάπτυξη βακτηρίων. Γι’ αυτόν το λόγο οι ωτίτιδες είναι πολύ συχνότερες στα παιδιά, ιδίως όταν εκδηλώνονται λοιμώξεις του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος, ρινίτιδες, ιγμορίτιδες, γρίπη ή αλλεργίες.
Οι ωτίτιδες χωρίζονται σε εκείνες που παρατηρούνται στον εξωτερικό ακουστικό πόρο και καταλήγουν στο τύμπανο και σε αυτές του μέσου αυτιού, που προσβάλλουν την αεροφόρο κοιλότητα μεταξύ του τυμπανικού υμένα και του έσω αυτιού. Τα συμπτώματά τους, ωστόσο, είναι παρόμοια και περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, γενική αδιαθεσία, πόνο και έκκριση υγρού από το αυτί, παροδική μείωση της ακοής, πυρετό, κεφαλαλγία, δυσκολία στον ύπνο, ευερεθιστότητα και απώλεια όρεξης.
Θεραπεία και αντιμετώπιση
Για τη διάγνωση της ωτίτιδας απαιτείται η εξέταση του ασθενή από τον ωτορινολαρυγγολόγο και η θεραπεία της εξαρτάται από το είδος και το στάδιο που έχει προχωρήσει. Συνήθως ο γιατρός χορηγεί αντιβίωση για λίγες μέρες και μπορεί παράλληλα να συστήσει τη λήψη αναλγητικών παρακεταμόλης ή και αποσυμφορητικών για το μπούκωμα της μύτης. Σύμφωνα με έρευνες τα παυσίπονα παρακεταμόλης φανερώνουν ότι δρουν αποτελεσματικά στην ανακούφιση από τον πόνο και τον πυρετό που προκαλείται από την ωτίτιδα. Αν η ωτίτιδα οφείλεται σε αλλεργία μπορούν να χορηγηθούν απλώς αναλγητικά, αντιισταμινικά και ρινικό σπρέι.
Ο ασθενής με οξεία ωτίτιδα, όμως, θα πρέπει να παρακολουθείται προσεκτικά από το γιατρό του, καθώς εκτός από τον κίνδυνο άμεσων επιπλοκών υπάρχει και η πιθανότητα εξέλιξης ή μετάπτωσης της νόσου. Όταν, μάλιστα, οι λοιμώξεις του αυτιού είναι επαναλαμβανόμενες, ο κίνδυνος βλάβης του τυμπάνου με πρόκληση βαρηκοΐας είναι μεγαλύτερος. Η χρόνια μέση ωτίτιδα, η εκκριτική ωτίτιδα και η χρόνια συμφυτική ωτίτιδα, παραδείγματος χάρη, πρέπει να ανιχνεύονται έγκαιρα, καθώς σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να χρειαστεί εξειδικευμένη προσέγγιση από ειδικό γιατρό.
