Τα χαμόγελα και η διάθεση πολιτικής πάγωσαν γρήγορα όταν τα νέα των καταστροφών έγιναν γνωστά κατά την ώρα της συνάντησης των Υπευθύνων τομέων με την Πρόεδρο.
Ο ρόλος μας όμως αποκτά μεγαλύτερη σημασία μετά την καταστροφή, καθώς οφείλουμε εμείς ο νεότεροι πολιτικοί να προτάξουμε και να πείσουμε για την ανάγκη νέων αντιλήψεων.
Να αναδείξουμε την τάση για απομάκρυνση από παλαιοκομματικά μοντέλα και τάσεις που «κατάντησαν» τον τόπο μας, τόπο μνημονίων και κρίσης.
Να πείσουμε ότι έχουμε την γνώση και την εμπειρία να βοηθήσουμε τους πολίτες χωρίς να βασιζόμαστε σε κολλητηλίκια και ρουσφέτια που παρέκαμπταν και παρακάμπτουν την ουσία της πολιτικής.
Να οδηγήσουμε σε μία νέου τύπου πολιτική συνεργασία για το καλό του τόπου μας.
Προσπαθώ να είμαι παραγωγικός στην σκέψη και την τοποθέτηση παρά το γεγονός ότι θρηνούμε τον θάνατο κοντινού συγγενούς της οικογένειας της γυναίκας μου στις φωτιές στο Μάτι.
Προσπαθώ όμως να μην εκφράσω τον προβληματισμό μου για το γεγονός ότι στους εκατοντάδες εθελοντές και αιμοδότες στην Αχαια δεν είδα πολιτικούς και τοπικούς παράγοντες. Πάλι οι «απλοί» πολίτες – ειδικά οι νεότεροι μας δείχνουν τον δρόμο.
