Στις αρχές της δεκαετίας του 1960, ο Γιάννης Σπανός είχε εγκατασταθεί στο Παρίσι και επιχειρούσε να κάνει το όνομά του γνωστό στη γαλλική μουσική σκηνή. Εκεί έπαιζε πιάνο σε μικρές μπουάτ στη συνοικία του Ριβ Γκος, συνεργαζόμενος με καλλιτέχνες που άφησαν εποχή.
Το 1962, ο σκηνοθέτης Λουί Μαλ επέλεξε τον Σπανό να συνθέσει μουσική για την ταινία «Vie Privée» («Ιδιωτική ζωή»). Η πρωταγωνίστρια της ταινίας, η Μπριζίτ Μπαρντό, εκτός από κινηματογραφική ερμηνεία, ανέλαβε και τη φωνητική απόδοση του τραγουδιού «Sidonie», το οποίο έγινε μέρος του soundtrack της ταινίας. Το τραγούδι κυκλοφόρησε και ως δίσκος 45 στροφών το 1962, σημειώνοντας επιτυχία και προβάλλοντας το ταλέντο του Σπανού σε ένα διεθνές κοινό.
Η συνεργασία των δύο καλλιτεχνών δεν περιορίστηκε μόνο σε αυτό το ένα κομμάτι. Η Μπαρντό ηχογράφησε ακόμη τρία τραγούδια γραμμένα από τον Σπανό, μεταξύ των οποίων τα «Les amis de la musique», «Rosed’eau» και «Une histoire de plage» — όλα με στίχους του Γάλλου ποιητή J.M. Rivière και κυκλοφορημένα το 1963.
Η σχέση του Σπανού με τη γαλλική μουσική σκηνή και την Μπαρντό υπήρξε σημαντική για την εξέλιξη της καλλιτεχνικής του ταυτότητας, προτού επιστρέψει στην Ελλάδα.
Η συνεργασία της με τον Σπανό αποτελεί μια από τις λιγότερο γνωστές αλλά ιδιαίτερα ενδιαφέρουσες σελίδες στην ιστορία της ευρωπαϊκής μουσικής και του κινηματογράφου.
protothema
