Της Γιώτας Κοντογεωργοπούλου
Ξύπνησε αργά το μεσημέρι και δεν είχε άλλο τρόπο να προχωρήσει τη μέρα του, από το να «τσιγκλίσει» το κοινό αίσθημα με την επαναστατικότητα της κρεατοφαγίας ανήμερα Μεγάλης Παρασκευής.
Αρεσκόμενος στο να βλέπει τον εαυτό του μέσα από τα μάτια των άλλων, τα οποία πάσει θυσία επιθυμεί να στρέψει πάνω του, άρχισε να κατασπαράζει αρνιά, τραβώντας και μια selfie για πιστοποίηση του ανατρεπτικού πραχθέντος και ακολούθως «σκούπισε» την ανοησία του με τη χαρά που του προκάλεσε η «μάχη» στο fb η οποία προκλήθηκε ως αντίδραση στην …. μοναδικότητα της πράξης, από άλλους “ταλιμπάν” της πίστης.
Είπε, ο ανόητος του Πάσχα, ότι τούτο αποτελεί πράξη σοφίας και εγερτήριο για τους δύστυχους ξεστρατισμένους Χριστιανούς που πρέπει να αλλάξουνε μυαλά και με το μενού και με το φως τους. Το μεν πρώτο, είναι αστείο, το δε δεύτερο, δαπανηρό, διατυμπάνισε δια της… μικροφωνικής του πλήκρου.
Ξεσκόνισε με χάρη τα επιχειρήματα που δίνουν άλλη διάσταση στην πείνα του, όχι για αρνί τη Μεγάλη Παρασκευή, αλλά για προσοχή όλες τις μέρες, έσιαξε το παπιγιόν του ανατρεπτικού ήρωα της Disney του καφενείου και κάπως έτσι, ήσυχος ότι έγινε το πρόσωπο των ημερών στη γειτονιά του ή ο πολιτικός των ημερών στην νωθρή, λόγω της περιόδου, επικαιρότητα, αποκοιμήθηκε ξανά έχοντας επιτελέσει το ρόλο του ως μηχανή αφύπνισης.
Ξέχασε ο ανόητος του Πάσχα, βληθείς ίσως από την αναγκαστική επίθεση χοληστερίνης, προς διδαχή, να σκεφτεί τα εξής:
Ότι το μπόι του ο καθείς το μετράει με τον σεβασμό σε ό,τι δεν του μοιάζει, ακόμη και σε ό,τι απεχθάνεται.
Ότι η πίστη- εν προκειμένω η δική του περί αθεϊας-, δεν είναι ενζενί να την περιφέρει σε γραφεία αντζέντηδων, αλλά μια αυστηρά προσωπική και εσωτερική διαδικασία που δεν χρειάζεται το ψητό της.
Ότι η πίστη που “φωνάζει” δεν είναι πίστη, όπως και ο έρωτας που διαφημίζεται δεν είναι έρωτας.
Ότι το θαύμα, δεν βρίσκεται στη νηστεία και τα φώτα, αλλά στην ένταση της πίστης εκατομμυρίων ανθρώπων στο βάθος των αιώνων, στο πιο επαναστατικό και το πιο καθοριστικό πρόσωπο όλων των εποχών.
Ότι όταν αυτοπροσδιορίζεσαι ως άθεος, δεν κάνεις χρήση των μεθόδων των ρασοφόρων τους οποίους καταγγέλεις, ή ακόμη χειρότερα του επιχειρηματολογίου της Ελένης Λουκά αναρτώντας στη σελίδα σου κάτι τύπου: «θέλεις να συμμετέχεις στην πρώτη αθεϊστική οργάνωση; Θέλεις να σταματήσεις να πληρώνεις άγιο φως, θρησκευτικές ορκωμοσίες, κηδείες, βαφτίσια, μνημόσυνα; Έλα μαζί μας». Αυτά μου θυμίζουν κάτι κυρίες με τσεμπέρια που μου επιτίθενται στο δρόμο να με κάνουν μέλος εις το όνομα του Χριστού.
Ότι ο άνθρωπος έχει δικαίωμα να ελπίζει σε ,τι αυτός επιθυμεί, σε ό,τι βλέπει στο βάθος του ουρανού και δεν έχεις καμία δουλειά να τον σκοτίζεις εμφανιζόμενος ως τρίχα στο πρωινό του γάλα.
Με λίγα λόγια φίλε άθεε, έγινες ο βλαξ των ημερών. Και πλήρωσες και το αρνί για την επίδειξη, που στις μέρες μας είναι πανάκριβο.
Σ.Σ. Αυτά στα λέει κάποιος που θα ήθελε να είναι πιστός αλλά βιώνει τη σύγκρουση με τη λογική του. Κάποιος, που ζηλεύει αυτούς που πιστεύουν γιατί στα μάτια τους εντοπίζει ένα όνειρο που “βλέπει” μακριά, πέρα από τον τοίχο της απέναντι πολυκατοικίας.Και όχι ένα αρνί στο τσιγκέλι.
