Της Ολυμπίας Λόη*
Οι φήμες έχουν πάρει τη μορφή θλιβερής βεβαιότητας: η χρόνια παθογένεια της ελληνικής πραγματικότητας επιβεβαιώνεται ξανά στις υποδομές. Η αναμενόμενη ασυνεννοησία μεταξύ των αρμόδιων υπηρεσιών για την ανάπτυξη των δικτύων οπτικών ινών και την κατασκευή των πεζοδρόμων είναι πλέον γεγονός.
Οι μεν σκάβουν, οι δε ασφαλτοστρώνουν, και αμέσως μετά οι πρώτοι επιστρέφουν για να σκάψουν εκ νέου. Αλίμονο, θα ανησυχούσαμε αν συνέβαινε το αντίθετο – θα νομίζαμε ότι ζούμε σε άλλη χώρα.
Που είναι ο Δήμος;
Που είναι οι επιτροπές εικόνας της πολύπαθης αυτής πόλης;
Ποιος είναι ο “ΑΡΜΟΔΙΟΣ”;
Ο Οπισθοδρομικός Σχεδιασμός
Το ζήτημα, ωστόσο, φαίνεται να είναι βαθύτερο και πιο οπισθοδρομικό. Πληροφορίες κάνουν λόγο για επιλογή εναέριων δικτύων οπτικών ινών αντί για υποδομές στο υπέδαφος. Επιστρέφουμε έτσι στον προηγούμενο αιώνα, με καλώδια να κρέμονται πάνω από τα κτίρια και ξύλινους στύλους να γίνονται το «βάθρο» της 4ης βιομηχανικής επανάστασης στην Ελλάδα.
Αν η επιλογή είναι όντως τα εναέρια δίκτυα, τότε προκύπτει το κρίσιμο ερώτημα: ποιος ο λόγος της εκτεταμένης χρήσης κυβόλιθων στους νέους πεζοδρόμους; Οι κυβόλιθοι, εξ ορισμού, επιλέγονται ακριβώς επειδή επιτρέπουν την εύκολη πρόσβαση στο υπέδαφος για την εγκατάσταση ή επισκευή δικτύων, χωρίς την καταστροφή του οδοστρώματος. Η απόφαση για εναέριες ίνες, ενώ ταυτόχρονα τοποθετούνται παντού κυβόλιθοι, συνιστά ένα μνημείο παράλογου σχεδιασμού και σπατάλης δημόσιου χρήματος.
Η Αισθητική του Παράλογου και η Εμπλοκή της ΔΕΗ
Το πρόβλημα κλιμακώνεται με την εμπλοκή του Υπουργείου και του Ομίλου ΔΕΗ. Φήμες αναφέρουν ότι το Υπουργείο «πετάει το μπαλάκι» στα τοπικά συμβούλια αρχιτεκτονικής για την έγκριση τοποθέτησης στύλων εναέριων οπτικών ινών και οπτικών κυτίων πρόσβασης διανομής σε παραδοσιακά τμήματα πόλεων και οικισμών, με σκοπό τον έλεγχο της αισθητικής τους ένταξης.
Είναι αδιανόητο: τη στιγμή που ολόκληρη η Ευρώπη επιδιώκει την υπογειοποίηση των δικτύων για λόγους ασφάλειας, λειτουργικότητας και αισθητικής, εμείς αναθέτουμε σε τοπικά συμβούλια να… ελέγξουν την «αισθητική ένταξη» των ξύλινων στύλων και των εναέριων καλωδίων σε προστατευόμενα περιβάλλοντα!
Εν τω μεταξύ, η ΔΕΗ, μέσω της θυγατρικής της (ΔΕΗ FiberGrid), επενδύει δυναμικά στην ανάπτυξη οπτικών ινών (FTTH – Fiber to the Home). Η στρατηγική της, η οποία περιλαμβάνει εκτεταμένη χρήση εναέριου δικτύου, επικεντρώνεται σε περιοχές με αυξημένο εμπορικό ενδιαφέρον, πιθανώς δημιουργώντας συνθήκες εκτοπισμού των άλλων παρόχων, όπως ο ΟΤΕ.
Πέρα από τα παιχνίδια εξουσίας και ανταγωνισμού, η ουσία παραμένει: Η Ελλάδα, με τον τρόπο που διαχειρίζεται τις ψηφιακές της υποδομές, δείχνει ότι βαδίζει προς την 4η βιομηχανική επανάσταση… πατώντας γερά σε ξύλινους στύλους.
*Η Ολυμπία Λόη είναι αρχιτέκτων μηχανικός, αναπληρώτρια γραμματέας Τομέα Χωροταξίας του ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝΑΛ, υποψήφια βουλευτής Αχαΐας
