”ΕΦΥΓΕ’ Ο ΗΛΙΑΣ ΛΟΓΟΘΕΤΗΣ(ΦΡΟΥΦΑΛΟΣ)
– Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΛΕΥΚΑΔΙΤΗΣ ΗΘΟΠΟΙΟΣ(85 ΕΤΩΝ)
–ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΗ ΑΠΏΛΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ -ΤΗΝ ΤΕΧΝΗ ΚΑΙ ΤΗ ΛΕΥΚΑΔΑ Η ΟΠΟΙΑ ΘΡΗΝΕΙ.
–Η ΛΕΥΚΑΔΑ ΟΦΕΙΛΕΙ ΝΑ ΤΟΝ ΤΙΜΗΣΕΙ ΕΣΤΩ ΜΕΤΑ ΘΑΝΑΤΟΝ
-ΕΙΜΑΙ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΜΕΝΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΛΑΤΡΕΜΕΝΟ ΜΟΥ ΝΟΝΟ!!
—————————-
ΧΩΡΙΣ ΑΥΛΑΙΑ
(TOY HΛΙΑ ΓΕΩΡΓΑΚΗ).
Aπ’ την αλμύρα, γόνος του Πουλιού
με την καντάδα τμήμα του μυαλού,
τα δύσκολα τα χρόνια στην Ελλάδα
ανοίγει τα φτερά του απ΄τη Λευκάδα.
Φρούφαλος, Ελένης ον ο γιός
φωνή ταμπεραμέντο, όλο χάρη
στο ‘Πανθεον΄θαμώνας τακτικός
με την κιθάρα στα καντούνια σιγοντάρει.
Γαλάζια των ματιών του η θωριά
Λευκάδας να θυμίζει ακρογιάλι,
μεγάλη η ζεστή του η καρδιά
ποθεί του Αη Γιαννιού το μαϊστράλι.
Φιλί που δεν ακούμπησε ποτέ
τα χείλη τα γλυκά που λαχταρούσε
τα κόκκινα χορεύουν στη ζωή
σκεφτόταν συνεχώς, για κείνη ζούσε.
Ο Φίλιππος -Πανάγος αρχηγός
στο πνεύμα και στη σκέψη ήταν πρώτος,
αστεία, συζητήσεις, τσακωμοί
ξενύχταγε μαζί τους κι΄ο Κορώτος.
Κουζουντελη ο δρόμος φωτεινός
απλώνονται παντού πυγολαμπίδες
οι μνήμες μας κρατάνε στη ζωή
όρθιες να στέκουν οι ελπίδες.
Ταλέντο που ζητούσε αφορμή
η φτώχεια ήταν δύσκολη κι΄η πείνα,
μα ξάφνου μια μέρα βροχερή
ξεκίνησε να πάει στην Αθήνα
Οι φίλοι τον παρότρυναν θερμά
φαινόταν στην αρχή σαν ένα αστείο,
φτωχός αλλά με πίστη στη καρδιά
τον έβαλαν στο πρώτο λεωφορείο.
Του πλήρωσαν τα ναύλα ομαδικώς
ανοίγει τα φτερά του προς το φώς
και νατος οντισιόν μπροστά στον Κουν
διαμάντι η φωνή του που ακούν,
Σε στίχους του Πανάγου οι εξετάσεις
πέρασε ευθύς χωρίς συστάσεις
είχε το ταλέντο και τη τύχη
κι΄ας σήκωσε ψηλά ξανα τον πήχυ.
Μεγάλος θεατρίνος θα γεννεί
ψυχή του στο σανίδι εναποθέτει,
στον άνθρωπο που γνώρισες μη πεις:
αυλαία στον Ηλία Λογοθέτη.
Ο δημοσιογράφος Ηλίας Γεωργάκης αποχαιρετά το νονό του Ηλία Λογοθέτη
