Εκφράζω τη βαθειά μου δυσαρέσκεια για την απόφαση του χτεσινού Δημοτικού Συμβουλίου σχετικά με την διαμαρτυρία της Κυριακής 3.5.2020.
Είναι σαφής η θέση μου υπέρ της υπογειοποίησης του τρένου την οποία θα συνεχίσω να υποστηρίζω και να μάχομαι για την υλοποίησή της, όμως θεωρώ ότι η επικίνδυνη παγκόσμια υγειονομική κρίση θα έπρεπε να είναι αποτρεπτική και να υπερισχύσει οποιασδήποτε τέτοιας διάθεσης.
Μια διαμαρτυρία για να είναι επιτυχής θα πρέπει να έχει μαζικό χαρακτήρα πράγμα, ιδιαίτερα επικίνδυνο στην παρούσα συγκυρία. Ο συνωστισμός μπορεί αποδεδειγμένα να διασπείρει τον κορωνοιό, ακόμη και αν ληφθούν κάποια μέτρα προστασίας, και όλοι οι ειδικοί κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου προς αποφυγή συγκεντρώσεων.
Δεν είναι δυνατόν πριν αρθούν τα μέτρα να γίνονται συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας αλλά και μετά την άρση αυτών πρέπει να είμαστε ιδιαίτερα προσεκτικοί και επιφυλακτικοί.
Απορώ πως η Δημοτική αρχή πρότεινε μια τέτοια ανεύθυνη πρόταση για τη Δημόσια υγεία στο βωμό πολιτικών και κομματικών επιδιώξεων.
Ο Δήμος οφείλει να διαφυλάξει τους πολίτες και να παλέψει με ασφάλεια για τα συμφέροντα του Πατραϊκού λαού και της ευρύτερης περιοχής αναζητώντας άλλους τρόπους.
Τέτοιου είδους αποφάσεις αποτελούν ασέβεια προς τα θύματα της επιδημίας, τους ειδικούς επιστήμονες, προς όλους εκείνους που πάλεψαν για να έχουμε ως χώρα αυτό το θετικό αποτέλεσμα και προς όλους τους δημότες.
Ο Δήμαρχος δεν πρέπει να ξεχνά πως είναι ταυτόχρονα και γιατρός.
