Ο εικονιζόμενος Μίλος Ζέμαν είναι πρόεδρος της Τσεχίας και πρώην ηγέτης του Τσέχικου Σοσιαλδημοκρατικού κόμματος. Ο Τσέχος πρόεδρος κάλεσε την κυβέρνηση της χώρας του να αγνοήσει εντελώς τις αποφάσεις σε ευρωπαϊκό επίπεδο στο προσφυγικό και να μην υποδεχθεί κανέναν πρόσφυγα.
«Η χώρα μας δεν μπορεί να αναλάβει το ρίσκο να γίνει στόχος τρομοκρατικών επιθέσεων όπως εκείνες στη Γαλλία και στη Γερμανία» ανέφερε ο Ζέμαν, υποστηρίζοντας πως η «αποδοχή μεταναστών καλλιεργεί το έδαφος
για τρομοκρατικές επιθέσεις».
Ας γυρίσουμε το χρόνο πίσω κι ας πάμε στο μακρινό 1968. Τα τανκς του Συμφώνου της Βαρσοβίας εισβάλλουν στην ενιαία τότε Τσεχοσλοβακία. Η κυβέρνηση καθαιρείται, κι ένα κύμα διώξεων εξαπολύεται σ’ όλη τη χώρα. Χιλιάδες Τσεχοσλοβάκοι διαλέγουν το δρόμο της προσφυγιάς. Υπολογίζονται σε περίπου 100.000 οι Τσεχοσλοβάκοι που τότε ζήτησαν κι έλαβαν πολιτικό άσυλο σε χώρες της Δυτικής Ευρώπης. Τώρα όμως, κάτω από διαφορετικές συνθήκες, η Πράγα δεν θέλει κανένα πρόσφυγα στην επικράτειά της.
Μόνο που οι Τσέχοι, κι όχι μόνο αυτοί, πρέπει να καταλάβουν ότι η έννοια της αλληλεγγύης δεν υφίσταται μόνο όταν εμείς την έχουμε ανάγκη. Ισχύει, πρέπει να ισχύει κι όταν την χρειάζονται άλλοι.
Στο μεταξύ, εμείς οι υπόλοιποι, όλο και περισσότερο καταλαβαίνουμε ότι ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα της σύγχρονης Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι τα κράτη-μέλη της Ανατολικής Ευρώπης που από την εμπειρία του υπαρκτού σοσιαλισμού πέρασαν κατ’ ευθείαν στην ενωμένη Ευρώπη δίχως να μετέχουν στις αξίες της.
