Μοίρα Τσιγγάνα
Στην περιπλάνηση ποιητών και εκδορέων της γλώσσας η μοίρα στις ξόβεργες του “απόλυτου γαλάζιου”.
Απελευθερωθήκαμε
μυημένοι και αμύητοι από τις άσχημες σκέψεις και τις ατάλαντες κριτικές ομότεχνων και συγκατοίκων.
Η σελήνη τσιγγάνα στ’ άπειρο, με ρίζες τριανταφυλλιάς και κατακόκκινα χείλια ” στην κιβωτό της νύχτας”.
Φτάσαμε και μεις στα βότανα του εμείς ενήδονοι.
Έτσι περνούσαν οι μέρες μας με κωδονοκρουσίες σ’ εργατικές πρωτομαγιές και δεσμεύσεις θανάτου,
στα ξεφτισμένα σύννεφα ενός απωλεσθέντος παραδείσου.
Τις νύχτες σε ξένο σπίτι άρχιζε η συμφιλίωση του τέλους με τη συγχώρεση του άλλου.
Αδικοχαμένες και οι πέντε αισθήσεις.
Πληγές στο σφουγγάρι των επιθυμιών μας και αυτές.
Ημερολογιακές Σημειώσεις
Αντώνης Δ. Σκιαθάς
