Η Ρωσία φαίνεται ότι παρά τις οικονομικές της απώλειες κατάφερε να προσαρμοστεί
Εννιά μήνες που σερνόταν η συζήτηση, για την οριοθέτηση μιας τιμής ανώτατου πλαφόν στη διακύμανση του φυσικού αερίου, ο στόχος ήταν διπλός. Ο ένας, ο βασικός, ήταν η προστασία των καταναλωτών και των κρατικών προϋπολογισμών από τις απότομες διακυμάνσεις. Με καθυστέρηση μηνών, μπορεί να πει κάποιος ότι τώρα έχει μπει ένα φρένο.
Τώρα αν θα περιορίσει τις απότομες ανατιμήσεις των τιμών του αερίου που υπολογίζονται μετά τον Φεβρουάριο, όταν θα αρχίσουν να εξαντλούνται τα ευρωπαϊκά αποθέματα και η προσφορά δεν θα μπορεί να καλύψει τη ζήτηση, είναι δύσκολο να προβλεφθεί. Τότε όμως θα κριθεί και αν η απόφαση του Συμβουλίου Υπουργών είναι αποτελεσματική.
Ο δεύτερος στόχος των αποφάσεων για το πλαφόν ήταν ο περιορισμός των κερδών του Πούτιν από την πώληση του αερίου, δεδομένου ότι εμπάργκο δεν ήταν δυνατό να αποφασιστεί όσο πολλές χώρες παραμένουν ακόμα εξαρτημένες από τη χρήση του. Ως προς το δεύτερο, ίσως το παιχνίδι να έχει χαθεί.
Η Ρωσία φαίνεται ότι παρά τις οικονομικές της απώλειες κατάφερε να προσαρμοστεί. Ισα να μπορεί να χρηματοδοτεί τον πόλεμό της. Εχει κρατήσει «ζωντανό» τον νότιο αγωγό Turk Stream που κατευθύνεται μέσω Τουρκίας προς Ελλάδα και χώρες φιλικές προς τον Πούτιν, όπως η Σερβία και η Ουγγαρία. Η τελευταία μάλιστα καταψήφισε την συμφωνία της Δευτέρας, φοβούμενη πιθανά ρωσικά αντίποινα.
Η Ρωσία ωστόσο, διαχειριζόμενη εδώ και μήνες την επιβίωσή της, κατάφερε να βρει πρόθυμους συμμάχους καλύπτοντας και άλλες της ανάγκες. Στοιχεία που δημοσίευσε το Διεθνές Χρηματοπιστωτικό Ινστιτούτο (IIF) έδειξαν πως ένας υποτιθέμενος σύμμαχος των Δυτικών «κερδοσκοπεί» στις πλάτες όλων, εισπράττοντας τα ρωσικά μετρητά. Κανονικά σε ρόλο σύγχρονου «μαυραγορίτη».
Σύμφωνα με ένα εντυπωσιακό διάγραμμα φαίνεται ότι η Τουρκία ανέβηκε το 2022 απότομα στη δεύτερη θέση των εξαγωγών προς τη Ρωσία, μετά την Κίνα, που ήταν και παραμένει στην πρώτη θέση. Η Τουρκία ωστόσο εκτοξεύτηκε μέσα στον πόλεμο. Ξεπερνώντας χώρες με ισχυρούς οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία μέχρι και πριν από τον πόλεμο, όπως η Γερμανία (επί χρόνια δεύτερος εξαγωγέας στη Ρωσία), η Ιταλία και η Γαλλία, ακόμα και οι ΗΠΑ.
Ολες υποχώρησαν. Η Τουρκία του Ερντογάν βρήκε αποκούμπι για να καλύψει τα τεράστια οικονομικά της προβλήματα και τον πληθωρισμό του 85%. Οι εξαγωγές της προς τη Ρωσία εκτοξεύτηκαν πάνω από 200%. Πολλές ευρωπαϊκές εταιρείες λέγεται ότι έχουν βρει τρόπο να σπάνε το εμπάργκο πουλώντας προϊόντα στη Ρωσία μέσω Τουρκίας. Σχεδόν με το ίδιο μεγάλο ποσοστό αυξήθηκαν και οι εισαγωγές, κυρίως ενέργειας, από τη Ρωσία. Και μάλιστα στην τιμή που θέλει η Τουρκία. Με έκπτωση και μάλιστα μεγάλη.
Οι «New York Times» επισήμαναν πρόσφατα ένα απλό παράδειγμα της τουρκικής κερδοσκοπίας μέσα στον πόλεμο. Η Τουρκία, έγραψαν, παρακάμπτει για λογαριασμό της Ρωσίας το εμπάργκο στο πετρέλαιο, καθώς αγοράζει ρωσικό πετρέλαιο. Μόνο τους τελευταίους έξι μήνες η Τουρκία αγόραζε κατά μέσο όρο 292.000 βαρέλια ρωσικού αργού ημερησίως, σε σύγκριση με μέσο όρο 113.000 βαρελιών την ημέρα την ίδια περίοδο πριν από έναν χρόνο.
Το αγοράζει σε χαμηλή τιμή (με έκπτωση άνω του 25%), το διυλίζει σε τουρκικά διυλιστήρια και το πουλάει στη συνέχεια ως τούρκικο προϊόν στην τρέχουσα υψηλή τιμή της παγκόσμιας αγοράς, αποκομίζοντας τεράστια κέρδη…
