«Δεν ισχύει ότι δεν με έχει «γονατίσει» η στεναχώρια. Προσπαθώ, ναι, όσο είμαστε καλά κι έχουμε την υγεία μας.
Δεν έχω αφήσει να με φέρει κάτι στο τέρμα. Σε μικρή ηλικία σκοτώθηκε ο κολλητός μου κι αυτό ήταν κάτι που έπρεπε να το διαχειριστώ, έπρεπε να κάνω τις σκέψεις μου, να δεχτώ κάποια πράγματα», παραδέχεται στη συνέντευξη που παραχώρησε ο Λευτέρης Ελευθερίου.
«Ο κολλητός μου σκοτώθηκε με μηχανή κι από τότε έχω τρομερή φοβία με τις μηχανές. Έχω φέρει όλο αυτό το πένθος, το οποίο βίωσα σε πολύ μικρή ηλικία, ήμασταν δεκαέξι ετών τότε.
Κάναμε συνέχεια παρέα κι οδηγούσε τη μηχανή με εμένα συνοδηγό, θα μπορούσα να είμαι κι εγώ μαζί του εκείνη τη στιγμή, αλλά δεν ήμουν», εξομολογήθηκε ο αγαπημένος ηθοποιός.
«Το παιδί ήταν μόνο του όταν σκοτώθηκε, πολύ βαρύ για μένα αυτό. Ήταν σαν αδελφός μου, γνωριζόμασταν χρόνια, ήταν στο σπίτι μου συνέχεια…
Είχα γνωρίσει τους πρώτους του έρωτες, τα είχα περάσει μαζί του, τις εξομολογήσεις του, τους φόβους του, ήμασταν κολλητοί, σαν αδέλφια…
Αυτό ήταν κάτι που με σόκαρε», εξομολογείται ο Λευτέρης Ελευθερίου σε μία συνέντευξη από καρδιάς.
