Της Κατερίνας Σολωμού, μέλους Πολιτικού Κέντρου του ΠΑΣΟΚ
Όπως είναι γνωστό το τελευταίο χρονικό διάστημα ενεργοποιήθηκε το παράνομο τουρκολυβικό μνημόνιο με τη Λιβύη να αναθέτει σε εταιρείες τουρκικών συμφερόντων την έρευνα εντοπισμού υδρογονανθράκων νοτίως της Κρήτης και σε περιοχές δεσμευμένες από τη χώρα μας.
Πως υποδέχθηκε η κυβέρνηση αυτή τη δυσμενή εξέλιξη;
Ας δούμε τι είπε ο υπουργός Υγείας και αντιπρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας Άδωνις Γεωργιάδης.
«Κάποια στιγμή από ολιγωρία, εμείς δεν είχαμε κάνει συμφωνία, δεν κατάλαβε τότε το υπουργείο Εξωτερικών και βγήκε το τουρκολιβυκό μνημόνιο. Στην πρώτη κυβέρνηση Μητσοτάκη. Εκείνη την εποχή έγινε. Δεν ξέρω τι έγινε. Ήταν ευθύνη του υπουργείου Εξωτερικών. Το ΥΠΕΞ έπρεπε να το εμποδίσει και δεν το εμπόδισε».
Η Τουρκία επιτίθεται σε καίρια εθνικά μας συμφέροντα και ο Άδωνις Γεωργιάδης επιτίθεται στο Νίκο Δένδια. Η μάχη της διαδοχής του Κυριάκου Μητσοτάκη στη Νέα Δημοκρατία ξεκίνησε επίσημα και μάλιστα με φόντο εθνικά ζητήματα. Και όπως είναι γνωστό αυτές οι εσωκομματικές αναμετρήσεις φτάνουν πάντα μέχρι τέλους.
Δυστυχώς όμως υπάρχουν και άλλα χειρότερα.
Κατά την προετοιμασία του τελευταίου Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Κορυφής, παρουσία του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, οι εξελίξεις με το παράνομο τουρκολυβικό μνημόνιο τέθηκαν από την ελληνική πλευρά.
Στο προσχέδιο των συμπερασμάτων του Συμβουλίου περιλήφθηκε η ακόλουθη διατύπωση:
«Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο υπενθυμίζει ότι το Μνημόνιο Συνεννόησης Τουρκίας–Λιβύης για την οριοθέτηση περιοχών θαλάσσιας Δικαιοδοσίας στη Μεσόγειο παραβιάζει τα κυριαρχικά δικαιώματα τρίτων κρατών, δεν συνάδει με το Δίκαιο της Θάλασσας και δεν μπορεί να παράγει έννομες συνέπειες για τρίτα κράτη».
Είμαστε εντάξει; Κάθε άλλο. Η Ελλάδα περιγράφεται ως «τρίτα κράτη», λες και είμαστε η Τυνησία, που παραβιάζονται τα κυριαρχικά του δικαιώματα, χωρίς σαφή αναφορά στην παραβίαση ευρωπαϊκών δικαιωμάτων όπως αυτά εκφράζονται από την Ελλάδα.
Να τα συνοψίσουμε. Η κυβέρνηση έχει μπει σε τροχιά μη αναστρέψιμης φθοράς και εξελίσσεται σε πηγή εθνικών κινδύνων. Γεγονός που δυναμώνει ακόμα περισσότερο τις ευθύνες του ΠΑΣΟΚ που δεν πρέπει πλέον να αρκείται στην τρέχουσα, ακόμα και όταν είναι πειστική, αντιπολίτευση αλλά να ετοιμαστεί για την ανάληψη των κυβερνητικών ευθυνών.
Είναι ζήτημα στοιχειώδους πατριωτικής ευθύνης την οποία οφείλουμε να αναλάβουμε με πλήρη αίσθηση του βάρους της.
