Είναι γεγονός ότι επικρατεί μία απαξίωση για την πολιτική. Οι ευθύνες ανήκουν και στην κεντρική διοίκηση και στην Τοπική Αυτοδιοίκηση. Ο λαϊκισμός, η εργαλειοποίηση, ο φαρισαϊσμός, η υποσχεσιολογία αλλά και η ανικανότητα συνθέτουν μια αρνητική εικόνα στους πολίτες για τους εκάστοτε διοικούντες.
Η Τοπική Αυτοδιοίκηση Α΄ βαθμού αν και φέρει τη μικρότερη ευθύνη εισπράττει περισσότερο τα αρνητικά αποτελέσματα αυτής της απαξίας. Οφείλει, όμως, να αντιδράσει, κυρίως σε τέσσερα επίπεδα.
Πρώτον να απαλλαχθεί από την κομματικοποίηση. Προφανώς όλοι μας έχουμε κομματικές και πολιτικές θέσεις και απόψεις, αλλά τα δημοτικά προβλήματα δεν τις χρειάζονται απαραίτητα. Υπάρχουν περιπτώσεις που Δημοτικές Αρχές αρέσκονται στο να υιοθετούν μόνο κομματικές και όχι αυτοδιοικητικές απόψεις. Δημοτικές Αρχές που αρέσκονται στη δημιουργία τεταμένου κλίματος μεταξύ τοπικής κοινωνίας και της εκάστοτε κυβερνητικής παράταξης.
Δεύτερον να ενισχυθεί στο επίπεδο των αρμοδιοτήτων και των παρεχόμενων υπηρεσιών. Πολλές αρμοδιότητες του κεντρικού κράτους θα πρέπει να μεταφερθούν στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, με τη μεταφορά των αντίστοιχων οικονομικών πόρων. Ο διαχωρισμός κεντρικού κράτους και Τοπικής Αυτοδιοίκησης μόνο όφελος θα αποφέρει. Για παράδειγμα πότε θα αντιληφθούμε ότι είναι υπερβολή και πλεονασμός αρμοδιότητες της Ελληνικής Αστυνομίας και της Δημοτικής Αστυνομίας να είναι κοινές;
Τρίτον να διεκδικήσουμε να είμαστε η τελευταία βαθμίδα στη λήψη αποφάσεων που αφορούν τη ζωή των δημοτών μας. Είναι αδιανόητο να αποφασίζουν για εμάς χωρίς εμάς.
Τέταρτον να αναζητήσουμε νομοθετικούς περιορισμούς που να εξαλείφουν το μεγάλο πρόβλημα της γραφειοκρατίας. Είναι αντιφατικό και οξύμωρο να κατακρίνουμε την κεντρική διοίκηση για καθυστέρηση στην υλοποίηση έργων όταν εμείς δίνουμε το χειρότερο παράδειγμα.
Ισχυρή Τοπική Αυτοδιοίκηση σημαίνει διαχωρισμός από την κεντρική διοίκηση, αυτονομία, οικονομική αυτοτέλεια σε συνδυασμό με μεγάλο αριθμό παρεχόμενων υπηρεσιών και νομοθετικό πλαίσιο που εξαλείφει τη γραφειοκρατία.
