Του Ανδρέα Ανδριανόπουλου, πρώην υπουργού
Οι πολίτες των πλούσιων και πιό προοδευμένων χωρών της Δύσης, κυρίως των ΗΠΑ και της Ευρωπαικής Ενωσης, εμφανίζονται να είναι περισσότερο δυσαρεστημένοι με τις κυβερνήσεις τους σημερα παρά οποτεδήποτε άλλοτε από την εποχή που εμφανίσθηκαν οι μετρήσεις της κοινης γνώμης. Οι περισσότεροι ειδικοί επιστήμονες είχαν την πεποίθηση πως αυτό ήταν ένα σημάδι απογοήτευσης με συγκεκριμμένες κυβερνήσεις παρά με το σύνολο του πολιτικού συστήματος.
Με βάση όμως πρόσφατα στοιχεία απο δημοσκοπικές έρευνες σε πολλές δυτικές χώρες αρχίζει να διαφαίνεται μια επικίνδυνη ταση που μάλλον διαψεύδει αυτές τις περισσότερο αισιόδοξες εκτιμήσεις. Σύμφωνα με ένα εξαιρετικό άρθρο των καθηγητών Roberto Stefan Foa, του Πανεπιστημίου του Cambridge, και Yascha Mounk, του Πανεπιστημιου John Hopkins, στο περιοδικο The Journal of Democracy, η απογοήτευση αφορά γενικότερα την πολιτική και την δημοκρατική διαδικασία.
Μέσα από έρευνες που έγιναν στη Βόρεια Αμερικη και στην Δυτική Ευρώπη προκύπτει το συμπέρασμα πως πολλοί πολίτες καθιερωμένων δημοκρατιών δείχνουν πολύ απογοητευμένοι απο τον τρόπο διακυβέρνησης που ισχύει και από την μορφη των κυβερνησεών τους. Παράλληλα, φαινονται ανοιχτοί σε άλλες, περισσότερο αυταρχικές και λιγότερο δημοκρατικές, μορφές διακυβέρνησης που θα έκαναν τα πράγματα, κατά την εκτίμησή τους, πιό αποτελεσματικά. Μιά σοβαρότατη δηλαδή δυσαρέσκεια με την δημοκρατία παρουσιάζεται. Αν επεκταθεί περισσότερο, είναι ενδεχόμενο να θέσει σε κίνδυνο την σταθερότητα αλλά και την βιωσιμότητα των παραδοσιακών δημοκρατικών συστημάτων!
Πολλές πολιτικές αστοχίες, που έχουν υπονομεύσει τον τρόπο ζωής των λαικότερων κυρίως τάξεων, έχουν παίξει κυρίαρχο ρόλο σε αυτή την εξέλιξη. Ή σχετικά πρόσφατη, σχεδόν θρησκευτική, υστερία με την κλιματική αλλαγή έχει οδηγήσει σε αχαρακτήριστες πολιτικές που κάνουν κάποιους πλούσιους ενώ καταδικάζουν τον υπόλοιπο κόσμο στην φτώχεια και την ανέχεια. Η εγκατάλειψη του άνθρακα και του λιγνίτη και οι περιορισμοι στην χρήση πετρελαίου εχουν οδηγήσει τους λογαριασμούς ρεύματος στα ύψη και τα προιόντα στα ράφια των σουπερμάρκετ σε απλησίαστους ανοδικούς ρυθμούς. Ο κόσμος πανικοβάλλεται χωρίς να βλέπει διέξοδο, οταν τα κόμματα ομονοούν για τους, επιστημονικά αστήρικτους, κινδύνους της κλιματικής αλλαγής. Και όλα αυτά οταν στο θέμα της υπερθέρμανσης της ατμόσφαιρας δεν υπάρχει η παραμικρή βελτίωση.
Οι κινδυνοι λοιπόν για τα δημοκρατικά πολιτεύματα προέρχονται από τις άστοχες πολιτικές επιλογές των συστημικών κομμάτων. Αν αυτό δεν γίνει συνείδηση οι προοπτικές για την δημοκρατία ειναι μετρημένες.
