Στην χώρα μας δεν επιτρέπεται η οπλοφορία, όπως συμβαίνει στην υπερδύναμη των ΗΠΑ. Ωστόσο, παρά την απαγόρευση «οπλοφορούμε» άπαντες.
Δεν υπερβάλλουμε καθόλου, καθώς καθένας μας έχει ένα τιμόνι στα χέρια του και σκορπίζει τον θάνατο. Μπαίνουμε στο αυτοκίνητο και πλέον ο πλανήτης μας ανήκει.
Στρίβουμε δίχως να προειδοποιήσουμε. Τι κι αν βρεθεί μπροστά μας ένα δίκυκλο. Αν είναι τυχερός ο αναβάτης του θα γλυτώσει με μερικά τραύματα και το συμβάν θα καταγραφεί ως «τροχαίο με ελαφρύ τραυματισμό». Αν είναι άτυχος τότε θα μπει στην πλέον αιματηρή λίστα της Ευρώπης και η είδηση θα αναφέρεται σε «θανατηφόρο τροχαίο»!
Τα σοκαριστικά στοιχεία που κατά καιρούς έρχονται στη δημοσιότητα δεν δείχνουν, ουδόλως, να μας πτοούν. Η τελευταία ενημέρωση από τις αστυνομικές αρχές, μόνο για τον μήνα Αύγουστο, αναφέρει πως στη Δυτική Ελλάδα 9 συμπολίτες μας έχασαν τη ζωή τους σε συνολικά 59 τροχαία. Ενώ άλλοι 4 βρέθηκαν να νοσηλεύονται σε κρίσιμη κατάσταση και 46 άτομα τραυματίστηκαν ελαφρά ( οι τυχεροί που λέγαμε!).
Μην αρχίσουμε να αραδιάζουμε αριθμούς γιατί τα νούμερα προκαλούν ανατριχίλα. Σε πόλεμο με πραγματικά πυρά τόσους νεκρούς δεν θα είχαμε! Ωστόσο και χωρίς «πραγματικά πυρά» έχοντας το τιμόνι στα χέρια μας κάνουμε τρομακτικότερη …δουλειά!
Η Γιούροστατ μας έχει κατατάξει στην πρώτη θέση σε τροχαία μεταξύ όλων των ευρωπαϊκών χωρών. Και όχι άδικα γιατί δεν λέμε να βάλουμε μυαλό. Γιατί να ανάψουμε φλας; Να μας δει ο απέναντι , ή αυτός που ακολουθεί, ειδάλλως «κακό του κεφαλιού του». Άλλωστε η κείμενη νομοθεσία είναι λίαν επιεικής για τέτοια αδικήματα.
Είναι θέμα παιδείας; Αυστηροποίησης της νομοθεσίας; Ελλιπούς ενημέρωσης; Είναι ζήτημα οδικής συμπεριφοράς η οποία απουσιάζει.
Αλλά όταν ακόμη και οι κοινοβουλευτικοί μας άρχοντες συνεδριάζουν αενάως για να λύσουν και αυτό το ζήτημα και απλά παραδέχονται (όπως είπαν στην πρόσφατη συνεδρίαση της μόνιμης κοινοβουλευτικής επιτροπής για την οδική ασφάλεια) πως «στην επιτροπή που λειτουργεί πολλά χρόνια, όλα τα έχουμε πει, καταγράψει, σχεδιάσει και ψηφίσει. Τι έχει γίνει; Τίποτα. Πρέπει να δράσουμε πιο αποτελεσματικά για τους στόχους που βάζουμε, ώστε να επιτυγχάνονται».
Γιατί όταν μονάχα κουβεντιάζουμε δίχως να λαμβάνουμε αποφάσεις, που μπορεί να έχουν χρηματικό ή πολιτικό κόστος, τότε θα συνεχίσουμε να καταγράφουμε «μαύρες πρωτιές».
