Κατηγορηματικά αντίθετο στην κυβερνητική εξαγγελία για μεταφορά των αρμοδιοτήτων των Υπηρεσιών Δόμησης (ΥΔΟΜ – πολεοδομίες) από τους δήμους στο Κτηματολόγιο δηλώνει ομόφωνα το Διοικητικό Συμβούλιο της Κεντρικής Ένωσης Δήμων Ελλάδας (ΚΕΔΕ), κατά τη συνεδρίασή του σήμερα.
«Εκφράζουμε την πλήρη αντίρρησή μας στην αφαίρεση της αρμοδιότητας των πολεοδομιών από τους Δήμους και τη μεταφορά τους στο Κτηματολόγιο. Στέλνουμε σαφές μήνυμα: η ΚΕΔΕ θα αντισταθεί με κάθε τρόπο και κάθε μέσο», τόνισε ο πρόεδρος της ΚΕΔΕ, Λάζαρος Κυρίζογλου, ο οποίος άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο προσφυγής στο Συμβούλιο της Επικρατείας.
Ο κ. Κυρίζογλου επίσης, ανακοίνωσε τη συνάντηση της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΚΕΔΕ με τον υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Σταύρο Παπασταύρου, την Τρίτη 23 Σεπτεμβρίου. Στο επίκεντρο της συζήτησης θα τεθούν όλα τα κρίσιμα ζητήματα που αφορούν την Τοπική Αυτοδιοίκηση, όπως μεταξύ άλλων η διαχείριση των υδάτων και οι πολεοδομίες.
Στη συνεδρίαση αποφασίστηκε μεταξύ άλλων η προετοιμασία από πλευράς ΚΕΔΕ προκειμένου να υπάρξει προσφυγή κατά διοικητικών πράξεων υλοποίησης της επικείμενης νομοθέτησης της μεταφοράς των ΥΔΟΜ στο Κτηματολόγιο.
Στην απόφασή του το ΔΣ σημειώνει ότι «για την ΚΕΔΕ είναι καταρχήν ζήτημα συνταγματικής τάξης, αφού οι αρμοδιότητες που ασκούν οι Πολεοδομίες αφορούν, σύμφωνα με το άρθρο 102 του Συντάγματος, αποκλειστικά τοπικές υποθέσεις. Για την Αυτοδιοίκηση Α’ Βαθμού αποτελεί «κόκκινη γραμμή» κάθε προσπάθεια να μεταφερθούν εκτός Δήμων κρίσιμες και συνταγματικά κατοχυρωμένες αρμοδιότητες που αφορούν την ποιότητα ζωής των πολιτών και τη φυσιογνωμία των πόλεων μας, όπως είναι ο καθορισμός των όρων δόμησης και οι χρήσεις γης».
Απορρίπτει τον ισχυρισμό ότι η διαφθορά αποτελεί κανόνα για το σύνολο των Πολεοδομιών και των Δήμων και αναγνωρίζει ότι εμφανίζονται μεμονωμένα φαινόμενα διαφθοράς στη λειτουργία κάποιων Πολεοδομιών, όμως «δεν ευθύνεται το γεγονός ότι ανήκουν στην ευθύνη των δήμων».
Σύμφωνα με το συλλογικό όργανο των δημάρχων, τα φαινόμενα διαφθοράς οφείλονται σε άλλες, πολύχρονες παθογένειες του κράτους, οι οποίες, όπως τονίζει δεν αντιμετωπίζονται απλά με μεταφορά των Πολεοδομιών στο Κτηματολόγιο. Ως παθογένειες αναφέρεται σε έλλειψη χωροταξικών σχεδίων, πολυνομία και έλλειψη «ξεκάθαρων» αρμοδιοτήτων μεταξύ των βαθμίδων του κράτους, υποστελέχωση των Πολεοδομιών και την ψήφιση «αντισυνταγματικών» νόμων, όπως ο πρόσφατος ΝΟΚ.
