Του Θέμη Μπάκα
Σύμφωνα με το κυβερνητικό αφήγημα, ζούμε σε μια περίοδο κατά την οποία οι οικονομικοί δείκτες δείχνουν ανάπτυξη, πλεονάσματα και σταθεροποίηση. Όμως, για τον μέσο Έλληνα πολίτη, η καθημερινότητα συχνά αποτυπώνει μια άλλη πραγματικότητα, πιο σκληρή, πιο απαιτητική, πιο άνιση.
Η οικονομική κατάσταση στην Ελλάδα, παρά τα αισιόδοξα μηνύματα που εκπέμπουν οι κυβερνητικοί κύκλοι, συνεχίζει να επιβαρύνει τη ζωή των ανθρώπων, με το κόστος ζωής και τις κοινωνικές ανισότητες να κυριαρχούν.
Ανάπτυξη για ποιον;
Η Ελλάδα, το 2024, παρουσίασε ρυθμό ανάπτυξης 2,3%, σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ, και ενώ εκτιμάται ότι και το 2025 θα συνεχίσει σε ανάλογους ρυθμούς. Ωστόσο, το υψηλό δημόσιο χρέος, το οποίο ανέρχεται στο 163,6% του ΑΕΠ, εξακολουθεί να αποτελεί «βαρίδι» για την οικονομία και τη διαπραγματευτική δύναμη της χώρας. Ως εκ τούτου, οι θετικοί δείκτες δεν μεταφράζονται άμεσα σε βελτίωση της καθημερινής ζωής για τη μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών.
Ακρίβεια: Το κύριο βάρος της κοινωνίας
Το μεγαλύτερο πρόβλημα που βιώνουν οι πολίτες είναι το αυξημένο κόστος ζωής. Από τα σούπερ μάρκετ μέχρι τους λογαριασμούς ενέργειας, οι τιμές έχουν εκτοξευτεί. Σύμφωνα με πρόσφατο Ευρωβαρόμετρο, το 70% των Ελλήνων θεωρεί την ακρίβεια βασικό καθοριστικό παράγοντα των πολιτικών επιλογών του. Οι οικογένειες δυσκολεύονται να ανταποκριθούν στις βασικές ανάγκες τους, ενώ το εισόδημα «εξαφανίζεται» από τις πρώτες ημέρες του μήνα.
Μισθοί και εργασιακή ανασφάλεια
Παρόλο που η κυβέρνηση ανακοίνωσε την πρόθεσή της να αυξήσει τον κατώτατο μισθό στα 950 ευρώ μικτά, μέχρι το 2027, σήμερα πολλοί εργαζόμενοι αμείβονται με πολύ μικρότερους μισθούς, που δεν καλύπτουν ούτε τις βασικές ανάγκες. Η επισφάλεια, οι συμβάσεις ορισμένου χρόνου και η ημιαπασχόληση κυριαρχούν σε αρκετούς τομείς, κυρίως για νέους και γυναίκες. Παράλληλα, η ανεργία μειώνεται, αλλά η ποιοτική εργασία εξακολουθεί να παραμένει ζητούμενο.
Φτώχεια και κοινωνικός αποκλεισμός
Σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ, το 2023, πάνω από το 26% των πολιτών ζούσε σε συνθήκες φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού. Ταυτόχρονα, καταγράφεται αύξηση των ατόμων που καταφεύγουν σε κοινωνικά παντοπωλεία και δομές στήριξης. Οι ανισότητες βαθαίνουν, ενώ το κόστος στέγασης –ιδίως στα αστικά κέντρα– καθιστά δύσκολη τη ζωή για νοικοκυριά με μεσαία ή χαμηλά εισοδήματα.
Πολιτικές εξαγγελίες και πραγματικότητα
Η κυβέρνηση προχωρά σε εξαγγελίες για αυξήσεις συντάξεων, μείωση φόρων και ενίσχυση των ευάλωτων ομάδων, ωστόσο η κοινωνία συχνά αντιμετωπίζει τα μέτρα αυτά ως ανεπαρκή ή προσωρινά. Οι πολίτες ζητούν πολιτικές που θα ενισχύσουν την πραγματική οικονομία, θα περιορίσουν τη φοροδιαφυγή και θα διασφαλίσουν δικαιοσύνη στην κατανομή των πόρων.
Η Ελλάδα του «success story» και η Ελλάδα των πολιτών
Υπάρχει ένα χάσμα ανάμεσα στη θεσμική παρουσίαση της «επιτυχημένης Ελλάδας» και στις ιστορίες των ανθρώπων που παλεύουν καθημερινά για αξιοπρέπεια. Η οικονομία μπορεί να βελτιώνεται, αλλά η πρόκληση παραμένει: η ανάπτυξη να γίνει δίκαιη, να αφορά τους πολλούς και όχι τους λίγους.
Η οικονομική πολιτική δεν είναι μόνο θέμα αριθμών. Πρωτίστως είναι ζήτημα κοινωνικής δικαιοσύνης, βιωσιμότητας και, τελικά, ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Επομένως, το ερώτημα που παραμένει είναι: Πότε θα φτάσει η «ανάπτυξη» στο τραπέζι του κάθε πολίτη;
ΣΣ: Ο Θέμης Μπάκας είναι πολιτευτής Αχαΐας
