Της Σοφίας Γιαννακά, δημοσιογράφου
Τον καθαίρεσαν από αρχηγό, στο ανώτερο κομματικό όργανο, με συντριπτική πλειοψηφία. Επαναβεβαίωσαν πανηγυρικά την έκπτωσή του από το αξίωμα στην Πολιτική Γραμματεία. Κλείδωσαν τα γραφεία που του είχαν παραχωρήσει σε Κουμουνδούρου και Βουλή και πέταξαν ακόμη και το πιατάκι του σκύλου (Oh mon Dieu!). Πόσο πιο ηχηρά να βροντοφωνάξουν στον ΣΥΡΙΖΑ ότι είναι ανεπιθύμητος ο Στέφανος Κασσελάκης;
Δεν ξέρω αν αυτό λέγεται «πραξικόπημα», όπως καταγγέλλει ο ίδιος και οι ακόλουθοί του. Προσωπικά είδα την πιο ταπεινωτική εκπαραθύρωση πολιτικού αρχηγού στα χρονικά. Σχεδιασμένη -στα όρια του καταστατικού- από όλα τα ιδρυτικά στελέχη του κόμματος (Παππάς, Δούρου, Πολάκης, Γεροβασίλη κ.ά.) και με τις ευλογίες του τέως προέδρου (Τσίπρας), η «τελική λύση» της καθαίρεσης επιτεύχθηκε με προδοσίες, ίντριγκες, ύβρεις και αλληλοσπαραγμούς – με όρους δηλαδή παραδοσιακής αριστερής συνταγής. Μεταξύ του ιστορικού ΣΥΡΙΖΑ και του έκπτωτου αρχηγού υπάρχει πλέον άβυσσος. Και το αυτονόητο ερώτημα είναι: Γιατί ο Στέφανος Κασσελάκης πασχίζει με όλα τα μέσα να επανέλθει σε ένα κόμμα που τον κήρυξε ανεπιθύμητο; Τι επιδιώκει;
Ακόμη κι αν επανεκλεγεί στο συνέδριο, δεν θα είναι αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ που γνωρίζουμε. Η επόμενη ημέρα στην Κουμουνδούρου θα θυμίζει Αθήνα μετά τα Δεκεμβριανά. Οι kasselistas θα ζητούν την κεφαλή των ιστορικών στελεχών επί πίνακι, αξιοποιώντας όλα τα μέσα εξόντωσης των αντιπάλων τους. Βάναυσα στοχοποιημένος, ο ίδιος ο Τσίπρας θα αναγκαστεί να προχωρήσει στην επόμενη κίνηση. Η ιδρυτική φρουρά δεν θα μπορεί να παραμείνει εντοιχισμένη σε αλλότριο κόμμα, νέα πρόσωπα θα ανακαταλάβουν το κάστρο. Ακόμη και η ιστορική μαρκίζα με την επιγραφή «ΣΥΡΙΖΑ» θα κατέβει. Δεν θα έχει απομείνει παρά ένα κομματικό κέλυφος.
Ποια θα είναι, λοιπόν, η επόμενη ημέρα όσων μείνουν στον αποδεκατισμένο ΣΥΡΙΖΑ; Δεν είναι γνωστά ούτε τα πρόσωπα που θα αναλάβουν να διατυπώσουν την πρόταση μιας διεξόδου από την ιλαροτραγωδία. Ούτε προμηνύει κάτι θετικό η παρελθούσα ενδεκάμηνη ηγεσία του κ. Κασσελάκη. Αντί να ανασυγκροτήσει το κόμμα, όπως υποσχέθηκε, το οδήγησε σε διασπάσεις και απαξίωσε συνολικά την Αριστερά, η οποία θα χρειαστεί χρόνο και προσπάθεια για να απαλείψει τη φθορά που αφήνει πίσω του ο κ. Κασσελάκης. Το στυλ που γοήτευσε για λίγο και ονομάστηκε «μεταπολιτική» συνετρίβη οριστικά. Ακατάρτιστος στη σύγχρονη πολιτική, υπέβαλε ένα αριστερό κόμμα στις ανάγκες προβολής του προσωπικού του life style.
Η ενδεκάμηνη θητεία του υπήρξε αρνητική για τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και για το στοίχημα της Κεντροαριστεράς εν γένει. Με την παρουσία του επέδρασε αρνητικά στις προσπάθειες ανασύνταξης του ευρύτερου χώρου που γίνονται εντός και εκτός ΠΑΣΟΚ. Και τυχόν επιστροφή του μόνο να βαθύνει τα τραύματα αναξιοπιστίας και απαξίωσης του χώρου μπορεί.<p>Πηγή: <a target=”_blank” href=”https://www.iefimerida.gr“>iefimerida.gr</a> – <a target=”_blank” href=”https://www.iefimerida.gr/politiki/kasselakis-den-ton-theloyn-alla-epimenei“>Κασσελάκης, δεν τον θέλουν αλλά επιμένει – iefimerida.gr</a></p>
Τον καθαίρεσαν από αρχηγό, στο ανώτερο κομματικό όργανο, με συντριπτική πλειοψηφία. Επαναβεβαίωσαν πανηγυρικά την έκπτωσή του από το αξίωμα στην Πολιτική Γραμματεία. Κλείδωσαν τα γραφεία που του είχαν παραχωρήσει σε Κουμουνδούρου και Βουλή και πέταξαν ακόμη και το πιατάκι του σκύλου (Oh mon Dieu!). Πόσο πιο ηχηρά να βροντοφωνάξουν στον ΣΥΡΙΖΑ ότι είναι ανεπιθύμητος ο Στέφανος Κασσελάκης;
Δεν ξέρω αν αυτό λέγεται «πραξικόπημα», όπως καταγγέλλει ο ίδιος και οι ακόλουθοί του. Προσωπικά είδα την πιο ταπεινωτική εκπαραθύρωση πολιτικού αρχηγού στα χρονικά. Σχεδιασμένη -στα όρια του καταστατικού- από όλα τα ιδρυτικά στελέχη του κόμματος (Παππάς, Δούρου, Πολάκης, Γεροβασίλη κ.ά.) και με τις ευλογίες του τέως προέδρου (Τσίπρας), η «τελική λύση» της καθαίρεσης επιτεύχθηκε με προδοσίες, ίντριγκες, ύβρεις και αλληλοσπαραγμούς – με όρους δηλαδή παραδοσιακής αριστερής συνταγής. Μεταξύ του ιστορικού ΣΥΡΙΖΑ και του έκπτωτου αρχηγού υπάρχει πλέον άβυσσος. Και το αυτονόητο ερώτημα είναι: Γιατί ο Στέφανος Κασσελάκης πασχίζει με όλα τα μέσα να επανέλθει σε ένα κόμμα που τον κήρυξε ανεπιθύμητο; Τι επιδιώκει;
Ακόμη κι αν επανεκλεγεί στο συνέδριο, δεν θα είναι αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ που γνωρίζουμε. Η επόμενη ημέρα στην Κουμουνδούρου θα θυμίζει Αθήνα μετά τα Δεκεμβριανά. Οι kasselistas θα ζητούν την κεφαλή των ιστορικών στελεχών επί πίνακι, αξιοποιώντας όλα τα μέσα εξόντωσης των αντιπάλων τους. Βάναυσα στοχοποιημένος, ο ίδιος ο Τσίπρας θα αναγκαστεί να προχωρήσει στην επόμενη κίνηση. Η ιδρυτική φρουρά δεν θα μπορεί να παραμείνει εντοιχισμένη σε αλλότριο κόμμα, νέα πρόσωπα θα ανακαταλάβουν το κάστρο. Ακόμη και η ιστορική μαρκίζα με την επιγραφή «ΣΥΡΙΖΑ» θα κατέβει. Δεν θα έχει απομείνει παρά ένα κομματικό κέλυφος.
Ποια θα είναι, λοιπόν, η επόμενη ημέρα όσων μείνουν στον αποδεκατισμένο ΣΥΡΙΖΑ; Δεν είναι γνωστά ούτε τα πρόσωπα που θα αναλάβουν να διατυπώσουν την πρόταση μιας διεξόδου από την ιλαροτραγωδία. Ούτε προμηνύει κάτι θετικό η παρελθούσα ενδεκάμηνη ηγεσία του κ. Κασσελάκη. Αντί να ανασυγκροτήσει το κόμμα, όπως υποσχέθηκε, το οδήγησε σε διασπάσεις και απαξίωσε συνολικά την Αριστερά, η οποία θα χρειαστεί χρόνο και προσπάθεια για να απαλείψει τη φθορά που αφήνει πίσω του ο κ. Κασσελάκης. Το στυλ που γοήτευσε για λίγο και ονομάστηκε «μεταπολιτική» συνετρίβη οριστικά. Ακατάρτιστος στη σύγχρονη πολιτική, υπέβαλε ένα αριστερό κόμμα στις ανάγκες προβολής του προσωπικού του life style.
Η ενδεκάμηνη θητεία του υπήρξε αρνητική για τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και για το στοίχημα της Κεντροαριστεράς εν γένει. Με την παρουσία του επέδρασε αρνητικά στις προσπάθειες ανασύνταξης του ευρύτερου χώρου που γίνονται εντός και εκτός ΠΑΣΟΚ. Και τυχόν επιστροφή του μόνο να βαθύνει τα τραύματα αναξιοπιστίας και απαξίωσης του χώρου μπορεί.
