του Γιάννη Μαρίνου, δημοσιογράφου
Η Μονή Σινά ιδρύθηκε επί αυτοκράτορα Ιουστινιανού τον 6ο αιώνα και εκτός από το λείψανο της Αγίας Αικατερίνης φιλοξενεί και διαθέτει μία από τις σημαντικότερες συλλογές χειρογράφων και παλαίτυπων (δεύτερη μετά το Βατικανό). Η Μονή συνεχίζει επί 30 αιώνες τη θρησκευτική λειτουργία της στηριζόμενη οικονομικά σε ιδιωτικές δωρεές, αλλά και σε ακίνητα περιουσιακά στοιχεία.
Το πρόβλημα που έχει ανακύψει από την πρόσφατη δικαστική απόφαση στην Αίγυπτο δεν αφορά το κυρίως λειτουργικό μέρος της Μονής, αλλά το ιδιοκτησιακό καθεστώς της ακίνητης περιουσίας της, πιθανώς και την ίδια τη Μονή και τα περιουσιακά στοιχεία πέριξ αυτής. Εάν η Μονή απολέσει με αυτή την απόφαση τα περιουσιακά της στοιχεία τότε, παρόλο που θα της επιτρέπεται να ασκεί το θρησκευτικό της έργο, είναι αμφίβολο αν θα έχει την οικονομική άνεση να συνεχίσει να λειτουργεί όπως σήμερα.
Επειδή η διατήρηση αυτού του ιδιαίτερου θρησκευτικού και πολιτιστικού κέντρου είναι άκρως σημαντική για την ορθοδοξία και τον ελληνισμό, μιας και οι ιερείς και οι μοναχοί οι διακονούντες τη Μονή είναι ελληνόφωνοι, μία λύση θα ήταν η οικονομική υποστήριξη της Μονής από το ελληνικό κράτος, το οποίο όμως δυστυχώς στη συγκεκριμένη περίοδο έχει τεράστιες υποχρεώσεις λόγω της πρόσφατης οικονομικής κρίσης.
Την οικονομική στήριξη της Μονής συνεπώς θα μπορούσε να αναλάβει η Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία, η οποία διαθέτει σημαντική ακίνητη περιουσία. Μία τέτοια πράξη θα αναδείκνυε για ακόμη μία φορά την προσφορά της Εκκλησίας σε μεγάλα εθνικά θέματα. Ο λαός δεν ξεχνά ότι η Εκκλησία διέθεσε τα «ασημικά» της για τη στήριξη του αγώνα για την ανεξαρτησία μας όταν χρειάστηκε.
Το πρόβλημα της Μονής Σινά δυστυχώς αποδεικνύεται δισεπίλυτο καθώς δεν φαίνεται πια να υπάρχει η καλή θέληση της αιγυπτιακής κυβέρνησης. Παρ’ ότι τις δύο χώρες μας συνδέουν μακροχρόνιες καλές σχέσεις, δυστυχώς τον τελευταίο καιρό η στάση της Αιγύπτου απέναντι στην Ελλάδα δεν είναι πια ιδιαίτερα φιλική.
Τη δυσκολία στη σχέση μας βαρύνει ήδη από εφέτος και η εισβολή μεταναστών από τη Λιβύη με καταγωγή κυρίως την Αίγυπτο. Οι εκατοντάδες που καθημερινά πια εκβάλλονται στη Νότια Κρήτη αποδεικνύεται προς το παρόν αδύνατο να φιλοξενηθούν στη μεγαλόνησο. Αλλά και η μεταφορά τους στην ηπειρωτική Ελλάδα επιδεινώνει τις ήδη ασφυκτικές συνθήκες φιλοξενίας των μεταναστών.
Επιστροφή στις χώρες προέλευσης είναι τουλάχιστον δυσχερής, η δε διοχέτευσή τους προς χώρες της Δυτικής Ευρώπης είναι ιδιαίτερα δύσκολη και ανεπιθύμητη. Τα δε πρόσφατα αποφασισθέντα από την κυβέρνηση μέτρα δείχνουν ιδιαίτερα ανεπαρκή έως αστεία, όπως π.χ. η ελάττωση του σιτηρεσίου των φιλοξενουμένων.
Ομολογουμένως διερωτάται πάντως κανείς τι θα μπορούσε να προταθεί για την ουσιαστική αντιμετώπιση του προβλήματος από την κυβέρνηση, η οποία ήδη κλυδωνίζεται και από το μέγα σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ. Πόσο ανήσυχο ύπνο πρέπει να έχει ο κ. Πρωθυπουργός;
