Της Κατερίας Σολωμού, μέλους του Πολιτικού Κέντρου του ΠΑΣΟΚ, υποψήφια βουλευτής Αχαΐας
“Αν παρατηρήσουμε διαχρονικά την εξέλιξη των δημοσίων δαπανών για την υγεία τα τελευταία 10 χρόνια σε σύγκριση με το μέσο όρο της Ε.Ε, παρατηρείται μείωση κατά 26% έναντι αύξησης 20% στη Ε.Ε των 27.
Έχουμε ουσιαστικά μια συρρίκνωση των δημοσίων δαπανών με αντίστοιχη έξαρση των ιδιωτικών δαπανών, φθάνοντας οι Έλληνες πολίτες να καταβάλλουν για ιδιωτικές δαπάνες το 35% έναντι του 15 % του μέσου Ευρωπαίου πολίτη.
Παρ΄ όλο λοιπόν που θεωρητικά οι υπηρεσίες υγείας στην χώρα μας είναι δωρεάν και μάλιστα το σύστημα υγείας χρηματοδοτείται και από τον κρατικό προϋπολογισμό πέραν του ασφαλιστικού ταμείου, πληρώνουμε πάρα πολλά εξ ιδίων.
Οι άμεσες πληρωμές για ιατρικές υπηρεσίες, φάρμακα και οδοντιατρική περίθαλψη συχνά επιβαρύνουν δυσανάλογα τα νοικοκυριά, οδηγώντας πολλές φορές σε οικονομική δυσχέρεια και σε ορισμένες περιπτώσεις σε φτωχοποίηση.
Δαπάνες έως του 20% του μέσου οικογενειακού προϋπολογισμού είναι δυσβάστακτες, αλλά όταν υπερβαίνουν το 20% πλέον μιλάμε για «καταστροφικές δαπάνες»…
“Στοιχεία του ΟΟΣΑ αναφέρουν ότι στην Ελλάδα το ποσοστό των καταστροφικών δαπανών για την υγεία ανέρχεται στο 9,7% των νοικοκυριών, ποσοστό που ο Π.Ο.Υ το ανεβάζει στο 10%.
Το μεγάλο ερώτημα σήμερα λοιπόν που πρέπει να μας απασχολήσει είναι τι πρέπει να κάνουμε για να υπάρχει αξιοπρεπής ισότιμη και δωρεάν κάλυψη των υγειονομικών αναγκών των πολιτών.
Α) γενναία χρηματοδότηση του συστήματος
Β) γενικός ψηφιακός μετασχηματισμός με έμφαση μεταξύ άλλων στα μητρώα ασθενών και τήρηση πρωτοκόλλων συνταγογράφησης και νοσηλείας
Γ) ενίσχυση του τομέα πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας
Δ) επανασχεδιασμός του υγειονομικού χάρτη με καταγραφή των πραγματικών αναγκών ανά περιφέρεια, νομό, πόλη αλλά καταγραφή και πιθανής αναδιάταξης των δομών υγείας
Ε) συνεργασία και με τον ιδιωτικό τομέα και εξυπηρέτηση των πολιτών δωρεάν είτε αφορά πρωτοβάθμια είτε δευτεροβάθμια φροντίδα.
Αυτό βεβαίως προϋποθέτει επαναπροσδιορισμό της αξίας των ιατρικών πράξεων σε πραγματικό κόστος, καταβολές απρόσκοπτες κάθε μήνα (όπως στην Κύπρο – Ιρλανδία) αλλά και αυστηρό έλεγχο τήρησης πρωτοκόλλων και αυστηρές ποινές, έως και ισόβιο αποκλεισμό από το σύστημα, των όποιων συνεργαζόμενων παραβατικών δομών.
Οι φορολογούμενοι πολίτες πρέπει να απολαμβάνουν αξιοπρεπείς, ποιοτικές παροχές όποτε έχουν ανάγκη είτε απευθύνονται στο δημόσιο είτε σε ιδιωτικό φορέα.
Και προς αυτή την κατεύθυνση θα πρέπει όλοι μαζί να κινηθούμε.”
(ομιλία στο 13ο Forum Υγείας)
