Τα ζητήματα σχετικά με τον τρόπο εντοπισμού τρομοκρατικών απειλών, σύλληψης ξένων μαχητών και αποτροπής του βίαιου εξτρεμισμού, πρέπει να αποτελέσουν αντικείμενο πολύ σοβαρής συζήτησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης όπως και η ενίσχυση των συνόρων των κρατών-μελών της.
Το ενδεχόμενο η τρομοκρατία να εκμεταλλευτεί το φαινόμενο της μετανάστευσης, είναι ένα θέμα, αλλά θα πρέπει να τονίσουμε ότι δεν έχει διαπιστωθεί συστημικός δεσμός ανάμεσα στην τρομοκρατία και την μετανάστευση για αυτό και δεν θα πρέπει να αφήσουμε την καχυποψία και την ξενοφοβία να υπερισχύσουν του γόνιμου προβληματισμού για την εξεύρεση λύσεων.
Αξίζει να σημειωθεί ότι, σύμφωνα με τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών, κάθε χρόνο μεταναστεύουν περίπου 175 εκατομμύρια άνθρωποι, από αυτούς περίπου 159 εκατομμύρια κρίνονται ως διεθνείς μετανάστες, ενώ 16 εκατομμύρια αναγνωρίζονται ως πρόσφυγες.
Αντιλαμβάνεται ο καθένας το μέγεθος του προβλήματος.
Ο ρατσισμός και η ξενοφοβία αποτελούν αντιπάλους της κοινωνίας των ευρωπαίων πολιτών για αυτό και το χτύπημα στο Παρίσι δεν θα πρέπει να αποτελέσει αφετηρία για έκρηξη των φαινομένων ρατσισμού και ξενοφοβίας.
Μεταξύ των προτάσεων που πρέπει άμεσα να υιοθετηθούν από τα κράτη-μέλη της ΕΕ είναι: 1) Η διακοπή των κοινοτικών ενισχύσεων προς τις χώρες προέλευσης που δε θα επιδείξουν πνεύμα συνεργασίας στη δίωξη των δικτύων που διακινούν παράνομα μετανάστες 2) Η ενίσχυση των ελέγχων. 3) Η στενότερη συνεργασία στο ζήτημα της θεώρησης των διαβατηρίων. 4) Η αύξηση της κοινοτικής βοήθειας προς την Ελλάδα, την Κύπρο, τη Μάλτα, την Ιταλία, την Ισπανία και την Πορτογαλία, οι οποίες αποτελούν ευαίσθητα εξωτερικά σύνορα της ΕΕ.
Τα κράτη-μέλη της ΕΕ πρέπει να επιδείξουν πνεύμα συνεργασίας προκειμένου να ληφθούν άμεσα μέτρα: 1) Ενημέρωσης των ευρωπαίων πολιτών σε ζητήματα μετανάστευσης. 2) Περιθωριοποίησης των φαινομένων ξενοφοβίας και ρατσισμού. 3) Ενημέρωσης των παραγωγικών φορέων για τη διευκόλυνση της πρόσβασης των νόμιμων μεταναστών στην απασχόληση. 4) Ενημέρωσης των νόμιμων μεταναστών σε ζητήματα εργασίας, εκπαίδευσης, υγείας και κοινωνικής ένταξης. 5) Επίλυσης του προβλήματος εξεύερεσης στέγης 6) Εκπαίδευσής τους και στοιχειώδους εκμάθησης της γλώσσας των κρατών υποδοχής. 6) Πάταξης των κυκλωμάτων παράνομης διακίνησης μεταναστών. 7) Θωράκισης των εξωτερικών συνόρων της ΕΕ. 8) Επαναπροώθησης των παράνομων μεταναστών στις χώρες καταγωγής τους.
Η ταυτόχρονη εφαρμογή του συνόλου των παραπάνω προτάσεων θα μπορούσε να αποτελέσει πειστική απάντηση στη σημερινή απουσία κοινής μεταναστευτικής πολιτικής σε Ευρωπαϊκό επίπεδο, σε συνδυασμό πάντα με τα μέτραπρόληψης και πάταξης των τρομοκρατικών κινδύνων.
