Μετά από τόσα χρόνια οικονομικής πίεσης πρέπει να οργανώσουμε την έξοδο μας από την κρίση και την επιστροφή μας σε διατηρήσιμους υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης.
Για να συμβεί όμως αυτό χρειάζονται πειστικές πρωτοβουλίες οικονομικής πολιτικής καθώς η χώρα παραμένει ακόμα σε καθεστώς Μνημονίου μετά από οκτώ χρόνια και χωρίς να έχει ξεφύγει από τον κίνδυνο της οικονομικής στασιμότητας. Μάλιστα συνεχίζει να πληρώνει 2,5% ποσοστιαίες μονάδες υψηλότερα πριμ κινδύνου σε σχέση με άλλες ανταγωνίστριες χώρες.
Η Ελλάδα αποτελεί έναν ελκυστικό προορισμό για ιδιωτικές και ξένες επενδύσεις, ενδεικτικά αναφέρουμε τα παρακάτω πλεονεκτήματα:
Η Ελλάδα είναι μια χώρα δημοκρατική και ειρηνική, με μια κοινωνία ανοικτή, με μοναδική γεωγραφική και γεωστρατηγική θέση και βέβαια με θεσμική και πολιτική σταθερότητα που εγγυάται η συμμετοχή της χώρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά και σε όλους τους άλλους σημαντικούς διεθνείς οργανισμούς.
Η χώρα διαθέτει συναλλαγματική, τραπεζική και νομισματική σταθερότητα που διασφαλίζεται από την ανεξάρτητη Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ), μεσοπρόθεσμη μακροοικονομική και δημοσιονομική σταθερότητα που διασφαλίζεται βάσει του Ευρωπαϊκού συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης και ιδιαίτερα για την Ελλάδα μέσω και των πρόσφατων συμφωνιών με τους πιστωτές. Σημαντικοί χρηματοοικονομικοί πόροι είναι διαθέσιμοι από τα ευρωπαϊκά διαρθρωτικά ταμεία ύψους € 36 δις για την Ελλάδα, για την περίοδο 2014-2020 και από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, που κατευθύνονται στη χρηματοδότηση παραγωγικών επενδύσεων και άλλων οικονομικών δραστηριοτήτων. Παράλληλα έχουν ήδη γίνει σημαντικές επενδύσεις αναβάθμισης των υποδομών (λιμάνια, αεροδρόμια, οδικοί άξονες, σιδηρόδρομος) και πλήθος άλλων που βρίσκονται σε εξέλιξη, διαμορφώνοντας ένα ιδιαίτερα ευνοϊκό πλαίσιο για προσέλκυση επενδυτικών κεφαλαίων και παραγωγική δραστηριότητα.
Παρά ταύτα η έξοδος από την κρίση προϋποθέτει ένα τεράστιο επενδυτικό και παραγωγικό άλμα, ένα μεταρρυθμιστικό και επενδυτικό σοκ, με σημαντικές τομές και πρωτοβουλίες οικονομικής πολιτικής:
1.Βελτίωση των οικονομικών συνθηκών για την επιστροφή της χώρας σε ισχυρούς και διατηρήσιμους ρυθμούς ανάπτυξης, επί τουλάχιστον μία δεκαετία. Άρα, επιστροφή σε ισχυρή αναπτυξιακή τροχιά οφείλει να είναι η πρώτη προτεραιότητα της οικονομικής πολιτικής.
2. Η βασική κινητήριος δύναμη της επιστροφής της χώρας στην ανάπτυξη θα είναι ο ιδιωτικός τομέας, διότι ο δημόσιος τομέας υπόκειται σε αυστηρούς δημοσιονομικούς περιορισμούς και επιπλέον ο δημόσιος τομέας νοσεί σε επίπεδο αποτελεσματικότητας, οργάνωσης, νοοτροπίας και διοίκησης.
3.Η ιδιωτική κατανάλωση προσεγγίζοντας το 70% του ΑΕΠ σήμερα, ύψος ρεκόρ στην ευρωζώνη, δεν προσφέρει αναπτυξιακή δυναμική ενώ η δημόσια κατανάλωση λόγω των περιοριστικών δημοσιονομικών κανόνων δεν έχει περιθώρια περαιτέρω αύξησης. Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι, με πρόχειρους υπολογισμούς, χρειαζόμαστε γύρω στα € 75-80δισ. καθαρών επενδύσεων για να επιστρέψουμε στα επίπεδα ΑΕΠ του 2010.
4.Χρειαζόμαστε σημαντικές εισροές ξένων επενδύσεων και κεφαλαίων, καθώς
· η συνολική εγχώρια αποταμίευση έχει καταρρεύσει στο 10% του ΑΕΠ, έναντι μέσου όρου 23% στην ευρωζώνη.
· Το τραπεζικό σύστημα αντιμετωπίζει στενότητα, κενό ρευστότητας, με τα δάνεια προς τον ιδιωτικό τομέα να υπερβαίνουν το υπόλοιπο των καταθέσεων κατά €65 δισ. περίπου, κυρίως λόγω της φυγής καταθέσεων ύψους €124 δισ. κατά τη διάρκεια της κρίσης.
· και η τραπεζική χρηματοδότηση ακολουθεί πτωτική πορεία.
Άρα, η εθνική αναπτυξιακή στρατηγική της χώρας θα πρέπει να εμπεριέχει και τη διαμόρφωση ενός αποτελεσματικού και ελκυστικού πλαισίου για την προσέλκυση σημαντικών ξένων μεγάλων επενδύσεων και κεφαλαίων, συμβατό με την ευρωπαϊκή νομοθεσία.
Απαιτείται πρωτίστως σταθερό θεσμικό, πολιτικό και οικονομικό περιβάλλον και φορολογικά κίνητρα και υπεραποσβέσεις, αλλά και σύγχρονες υποδομές προσέλκυσης και υλοποίησης επενδύσεων, επίσης, η διαμόρφωση ενός ολοκληρωμένου σχεδίου αξιοποίησης της δημόσιας γης σε επιλεγμένες περιοχές και με προεγκεκριμένες χρήσεις και άδειες λειτουργίας θα βοηθούσε την προσέλκυση ξένων επενδύσεων.
Σήμερα, οι ξένες άμεσες επενδύσεις περιορίζονται κατά μέσο όρο στο εξαιρετικά χαμηλό ποσοστό 1,5% του ΑΕΠ, όταν κάποιες χώρες έχουν ξένες άμεσες επενδύσεις ως και 8% του αντίστοιχου ΑΕΠ,
Κατά συνέπεια είναι αναγκαία μια δημοσιονομική μεταρρύθμιση που θα συμπεριλαμβάνει:
· χαμηλότερους φορολογικούς συντελεστές,
· χαμηλότερες ασφαλιστικές εισφορές,
· δραστικό περιορισμό της φοροδιαφυγής και διεύρυνση της φορολογικής βάσης,
· μείωση των δημοσίων δαπανών και της σπατάλης,
· αύξηση των δημοσίων επενδύσεων,
· βιώσιμη αναδιάρθρωση του Δημόσιου Χρέους και του ασφαλιστικού, και
· περιορισμό των εξοντωτικών μελλοντικών πρωτογενών πλεονασμάτων.
Χρειάζεται λοιπόν συντονισμός, δέσμευση στην επίτευξη των στόχων, στενότερη συνεργασία με τις εποπτικές αρχές, δίκαιη μεταχείριση των επενδυτών και καμία επιείκεια για τους στρατηγικούς κακοπληρωτές.
