Την στιγμή που οι Γάλλοι βγήκαν μαζικά στους δρόμους για την ασφαλιστική
«μεταρρύθμιση» του Μακρόν που ανατρέπει τα όρια ηλικίας από τα 62 στα 64 και
μάλιστα με 44 έτη ασφάλισης, στην Ελλάδα θυμόμαστε όλες τις απανωτές αυξήσεις
των ορίων ηλικίας και αναπροσαρμογές των ποσών των συντάξεων που
επιβλήθηκαν τα χρόνια των μνημονίων.
Η ασφαλιστική μεταρρύθμιση στην Γαλλία είναι το τμήμα της Γαλλογερμανικής
συμφωνίας (Μέρκελ-Μακρόν) για περιορισμό των κοινωνικών παροχών καθώς οι
αναλογιστικές μελέτες δείχνουν ένα έλλειμμα της τάξης των 17 δισ. ευρώ το 2030.
Το επίπεδο του ορίου φτώχειας το 2019 στην Γαλλία για κάθε άτομο ήταν 1.015
ευρώ τον μήνα και σε σύνολο 17 εκατομμυρίων συνταξιούχων(2019), πάνω από 1,4
εκατομμύρια συνταξιούχοι (8,3%) ζούσαν κάτω από το όριο φτώχειας. Παράλληλα,
το 2022 η μέση μηνιαία σύνταξη ήταν 1.530 ευρώ (καθαρά), ενώ σημαντικός
αριθμός συντάξεων ήταν κάτω από 1.200 ευρώ (καθαρά), με τις συνταξιοδοτικές
δαπάνες ως ποσοστό του ΑΕΠ να είναι 13,7% και σύμφωνα με την Ευρωπαϊκη το
2070 να περιορίζεται στο 12,6% του ΑΕΠ χωρίς καμία νομοθετική παρέμβαση.
Ταυτόχρονα εκτιμάται ότι η αναλογία μεταξύ της μηνιαίας καθαρής σύνταξης και
του καθαρού εισοδήματος από εργασία, ενώ το 2022 ήταν 61%, το 2050 θα είναι
52% και το 2070 θα είναι 45%. Ως εκ τούτου αποδεικνύεται ότι το επίμαχο ζήτημα
δεν είναι μόνο η αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης από τα 62 στα 64 έτη,
αλλά και οι περαιτέρω μείωση των συντάξεων καθώς οι προϋποθέσεις πλήρους
συνταξιοδότησης συνεχώς αυξάνονται.
Στην Ελλάδα το όριο ηλικίας είναι ήδη στα 67 χρόνια, ενώ για να λάβεις σε
μικρότερη ηλικία πλήρη σύνταξη απαιτούνται 40 έτη ασφάλισης και η συμπλήρωση
τουλάχιστον του 62 ου έτους της ηλικίας. Παράλληλα η ανταποδοτική σύνταξη με 40
έτη ασφάλισης, μετά βίας φτάνει στο 50% του μέσου μισθού ολόκληρου του
ασφαλιστικού βίου. Κατά συνέπεια, και υψηλά ηλικιακά όρια προβλέπονται στην
Ελλάδα αλλά και χαμηλές συντάξεις. Ωστόσο, υπάρχουν ορισμένες κατηγορίες
ασφαλισμένων στην Ελλάδα που απέφυγαν την αύξηση των ορίων ηλικίας όπως οι
εργαζόμενοι στα Βαρέα Ανθυγιεινά Επαγγέλματα(ΒΑΕ) όπου με 35 έτη ασφάλισης
συνολικά κι από αυτά 25 έτη στα ΒΑΕ μπορούν να λάβουν μειωμένη σύνταξη στην
ηλικία των 60 ετών με μείωση 12% και μόνο επί της εθνικής σύνταξης. Επίσης
παραμένει η δυνατότητα για μειωμένη σύνταξη στην ηλικία των 62 ετών με μείωση
30% στο ποσό της εθνικής σύνταξης.
Το ερώτημα που προκύπτει λοιπόν εύλογα είναι ότι με την ανεργία, την μερική και
εκ περιτροπή απασχόληση, με τους μισθούς χιλιάδων εργαζομένων στην Ελλάδα να
βρίσκονται κάτω από το επίσημο όριο της ακραίας φτώχειας και παράλληλα τα
αδιέξοδα των αναποτελεσματικών κατευθύνσεων του Συμφώνου
Ανταγωνιστικότητας της Ευρώπης, οδηγεί το επίπεδο της σύνταξης του μέλλοντος
σε περαιτέρω αύξηση της φτωχοποίησης των συνταξιούχων; Είτε με περικοπές στο
ανταποδοτικό μέρος, είτε με αύξηση του ποσοστού της μείωσης για σύνταξης με
λιγότερα από 40 έτη καθώς και την αύξηση των προϋποθέσεων πλήρους σύνταξης
(43 χρόνια ασφάλισης και 65 ετών τουλάχιστον ηλικία συνταξιοδότησης);
