Τι πιο ωραίο από μια κυριακάτικη βόλτα σε μια κοντινή λίμνη, είτε πρόκειται για τον Εθνικό Κήπο και το Πάρκο Τρίτση, είτε για αυτές στην περιφέρεια, όπως στην Καστοριά και τα Ιωάννινα. Ανάλογα με το πού ζούμε, είναι ωραία εικόνα να περπατάμε δίπλα στο νερό και να ταΐζουμε τις πάπιες.
Είναι πολλές οι φορές είτε εμείς είτε οι επισκέπτες της λίμνης, μικροί και μεγάλοι, κάνουν την απλή κίνηση να ταΐσουν τις πάπιες, τους κύκνους και ό,τι άλλο πλασματάκι βλέπουμε να ζει εκεί. Όσο πιο πολύ φαγητό προσφέρουμε τόσο πιο πολλά από αυτά τα ζώα πλησιάζουν.
Σε όλη αυτή τη γαλήνια εικόνα, ένα πράγμα μπορεί να δημιουργήσει πρόβλημα. Ότι ταΐζουμε τις πάπιες και τους υπόλοιπους ένοικους της λίμνης ακατάλληλα πράγματα. Από ψωμί και μπισκότα, μέχρι κουλούρια και γαριδάκια. Αυτό μπορεί να δημιουργήσει διπλό πρόβλημα, αφού θα επηρεάσει και τα πτηνά, αλλά και το ίδιο το περιβάλλον και το νερό της λίμνης.
Για ποιο λόγο κινδυνεύουν οι πάπιες, οι χήνες και τα υπόλοιπα ζώα
Τις περισσότερες φορές πετάμε μπουκίτσες ψωμί, ένα τρόφιμο που πρωταγωνιστεί στη δική μας διατροφή. Όμως για τα ζώα δεν ισχύει το ίδιο. Αυτή η μορφή υδατανθράκων δεν έχει θρεπτική αξία για εκείνα και μπορεί να τους προκαλέσει σοβαρά προβλήματα υγείας. Η διατροφή τέτοιων πτηνών περιέχει κυρίως χόρτα, υδρόβια φυτά και ασπόνδυλα, τα οποία βρίσκουν μέσα στη λίμνη που ζουν. Αυτές οι τροφές τους είναι ό,τι χρειάζονται για να επιβιώσουν και να είναι υγιή.
Από την άλλη, οι τροφές που ρίχνουμε εμείς δεν τους προσφέρουν τα συστατικά που χρειάζεται ο οργανισμός τους, όπως ασβέστιο και φώσφορος. Σκεφτείτε πόσους επισκέπτες δέχεται μια λίμνη σε μια ηλιόλουστη Κυριακή και τι θα γίνει αν ο κάθε ένας ρίξει από ένα κομμάτι ψωμί. Οι πάπιες, όπως και τα περισσότερα ζώα, δεν θα κρατήσουν ημερολόγιο με το πόσο “junk food” τρώνε σε μια μέρα και όσο βρίσκουν τροφή, θα την τρώνε. Εξάλλου, τους είναι πολύ πιο εύκολο να τους την πετάμε, παρά να την ψάχνουν μόνες τους.
Σκεφτείτε επίσης, πως εκτός από ψωμί, ρίχνουμε ποπ κορν, μπισκότα, σφολιάτες και ό,τι άλλο μπορεί να τρώμε εμείς οι ίδιοι. Πόσο λοιπόν ακατάλληλο φαγητό να μπορέσει να αντέξει ο ευαίσθητος οργανισμός ενός ζώου;
Από ποιες παθήσεις κινδυνεύουν οι πάπιες και τα υπόλοιπα υδρόβια πτηνά
Πολλές φορές τα υδρόβια πτηνά ασθενούν και μεταφέρονται στα κέντρα διάσωσης και θεραπείας, επειδή προσβάλλονται από τη μεταβολική νόσο των οστών (MBD). Αυτή προκαλείται όταν ο οργανισμός δεν λαμβάνει τα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά μέσω της διατροφής του. Όταν οι πάπιες τρέφονται κυρίως με αυτά που τους ρίχνουμε εμείς, δεν λαμβάνουν το απαραίτητο ασβέστιο, με αποτέλεσμα να εμφανίζονται διάφορες δυσλειτουργίες στον οργανισμό τους. Από τη λειτουργία της καρδιάς, μέχρι την ικανότητά τους να πετάνε ή να γεννούν αυγά, η κακή διατροφή μπορεί να επηρεάσει άμεσα τη ζωή τους. Αυτή η ασθένεια, κάνει τα υδρόβια πτηνά αδύναμα. Δεν μπορούν να κυνηγήσουν την τροφή μέσα στη λίμνη και πολλές φορές χάνουν τη μάχη του φαγητού από τα πιο υγιή ζώα.
Άλλη μια ασθένεια που προσβάλλει τα υδρόβια πτηνά είναι το σύνδρομο «angel wing», το οποίο τα δυσκολεύει να πετάξουν. Αυτό προκαλείται όταν, αντί να ψάξουν μόνα τους το φαγητό, το βρίσκουν έτοιμο, κάτι που συμβαίνει όταν τα ταΐζουμε. Ειδικά στα νεαρά πτηνά, αυτό δημιουργεί πρόβλημα στην ανάπτυξή τους και συγκεκριμένα στα φτερά. Δεν διαμορφώνονται σωστά, μεγαλώνουν και παίρνουν κλίση προς τα πάνω και τελικά δεν μπορούν να πετάξουν.
Οι συνέπειες για τη λίμνη και για το περιβάλλον
Οι τροφές που ρίχνουμε δεν καταναλώνονται πάντα και αφήνουν υπολείμματα. Αυτά αποτελούν πόλο έλξης για διάφορα τρωκτικά, όπως τα ποντίκια, τα οποία κουβαλούν αρκετές ασθένειες, μολύνοντας έτσι το νερό της λίμνης. Η παρουσία τους απειλεί και τα υδρόβια πτηνά, που μπορεί να μην επιβιώσουν από μια τέτοια ασθένεια. Παράλληλα, οι τροφές που ρίχνουμε στο νερό, δημιουργούν άλγη, μια κατηγορία από επικίνδυνα φύκια, τα οποία είναι επικίνδυνα τόσο για τα ζώα, όσο και για την ποιότητα του νερού.
Τι μπορούμε να κάνουμε για τις πάπιες
Υπάρχει τρόπος να πάμε στη λίμνη και να περάσουμε καλά, βοηθώντας τους υδρόβιους κατοίκους της. Κοιτάμε τι είναι αυτό που έχουν ανάγκη, εκτός από φαγητό και πράττουμε αναλόγως:
– Καθαρίζουμε γύρω από τη λίμνη και όσα φτάνουμε να μαζέψουμε μέσα στο νερό.
– Αγοράζουμε ειδική τροφή για τα πτηνά, όπως αποξηραμένα έντομα. Δεν δίνουμε λαχανικά που έχουν χημικά και λιπάσματα. Ρωτάμε έναν κτηνίατρο για το ποια είναι κατάλληλα (όπως το καρότο και τα μπιζέλια), αλλά και την ποσότητα που είναι κατάλληλη.
Με λίγο ψάξιμο για το τι χρειάζονται τα συγκεκριμένα πλάσματα ή μια απλή ερώτηση στον κτηνίατρο, μπορούμε να διαπιστώσουμε πως το να ταΐζουμε τις πάπιες και τα άλλα υδρόβια πτηνά, δεν τις ωφελεί. Προσαρμοζόμαστε στον κόσμο και τις ανάγκες τους και βρίσκουμε τι πραγματικά χρειάζονται και πώς μπορούμε να κάνουμε την επίσκεψή μας ωφέλιμη.
topetmou
