Του Δημήτρη Γ. Παλούμπη*
Η δημόσια ασφάλεια δεν είναι ζήτημα καλών προθέσεων ούτε επικοινωνιακών κινήσεων. Είναι αποτέλεσμα συγκεκριμένων πολιτικών αποφάσεων. Και στην Αχαΐα, το αποτέλεσμα αυτών των αποφάσεων είναι πλέον ορατό: λιγότεροι αστυνομικοί στους δρόμους, κενά στις υπηρεσίες και ένα αυξανόμενο αίσθημα ανασφάλειας στην τοπική κοινωνία.
Στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης, ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης είχε ανακοινώσει την πρόθεση της κυβέρνησης να επιστρέψει το 50% των αποσπασμένων αστυνομικών στις οργανικές τους θέσεις, προκειμένου να ενισχυθεί η αστυνόμευση στην περιφέρεια. Η εξαγγελία αυτή παρουσιάστηκε ως διόρθωση μιας χρόνιας στρέβλωσης εις βάρος των τοπικών κοινωνιών.
Η πραγματικότητα, όμως, αποδείχθηκε διαφορετική.
Σύμφωνα με επίσημη υπηρεσιακή ενημέρωση της Ελληνικής Αστυνομίας στη Δυτική Ελλάδα, σήμερα 189 αστυνομικοί προερχόμενοι από τη Δυτική Ελλάδα υπηρετούν ως μετακλητοί σε κεντρικές δομές, εκτός των οργανικών τους θέσεων. Πρόκειται για προσωπικό που έχει αφαιρεθεί από την περιφέρεια και την καθημερινή αστυνόμευση, για να καλύψει διοικητικές και πολιτικές ανάγκες στο κέντρο.
Ας μη δημιουργούμε, λοιπόν, απορίες για το γιατί η Αχαΐα δεν αστυνομεύεται επαρκώς.
Το κράτος έχει ήδη αφαιρέσει 189 αστυνομικούς από την περιφέρεια. Αυτή είναι η απάντηση.
Η εικόνα γίνεται ακόμη πιο επιβαρυμένη αν ληφθεί υπόψη ότι εντός του 2025 144 αστυνομικοί θεμελιώνουν συνταξιοδοτικό δικαίωμα, μειώνοντας περαιτέρω τη διαθέσιμη επιχειρησιακή δύναμη. Το αποτέλεσμα είναι προβλέψιμο: λιγότερες περιπολίες, καθυστερήσεις στην ανταπόκριση και αυξημένη πίεση στις εναπομείνασες υπηρεσίες.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, πρόσφατα βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας από την Αχαΐα διαβίβασε στη Βουλή υπόμνημα ζητώντας ενίσχυση του αστυνομικού δυναμικού μέσω των τακτικών μεταθέσεων του 2026. Η πράξη αυτή είναι, αναμφίβολα, θεσμική.
Η διαβίβαση υπομνημάτων είναι πράγματι μια θεσμική πράξη.
Το ερώτημα όμως είναι αν η βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας από την Αχαΐα γνωρίζει ότι, βάσει της ίδιας επίσημης υπηρεσιακής ενημέρωσης της ΕΛ.ΑΣ., 189 αστυνομικοί προερχόμενοι από τη Δυτική Ελλάδα υπηρετούν σήμερα ως μετακλητοί, εκτός των οργανικών τους θέσεων.
Διότι αν το γνωρίζει και δεν το αναφέρει, τότε πρόκειται για συνειδητή πολιτική επιλογή.
Αν δεν το γνωρίζει, τότε το πρόβλημα είναι ακόμη σοβαρότερο.
Όταν η αποδυνάμωση συμβαίνει σήμερα, η επίκληση του 2026 δεν αποτελεί λύση. Αποτελεί αναβολή. Η ασφάλεια δεν λειτουργεί με γενικές διαπιστώσεις ούτε με χρονοδιαγράμματα διετίας. Λειτουργεί με φυσική παρουσία, με περιπολίες και με επαρκή στελέχωση τώρα.
Και εδώ πρέπει να ειπωθεί καθαρά:
η λύση δεν είναι να προσληφθούν περισσότεροι αστυνομικοί για να καλυφθούν στρεβλές κατανομές προσωπικού. Αυτό θα σήμαινε επιπλέον κόστος για τον Έλληνα φορολογούμενο χωρίς να διορθώνεται η αιτία του προβλήματος. Η λύση είναι απλούστερη και άμεση: επιστροφή των μετακλητών αστυνομικών στις οργανικές τους θέσεις και ουσιαστικός περιορισμός των αποσπάσεων που δεν αφορούν πραγματικές ανάγκες ασφάλειας.
Στις περισσότερες δυτικές χώρες, η μόνιμη αστυνομική συνοδεία αποτελεί εξαίρεση και όχι κανόνα, περιοριζόμενη σε ανώτατους θεσμικούς ρόλους. Δεν πρόκειται για ιδεολογική διαφορά, αλλά για στοιχειώδη ορθολογισμό και σεβασμό προς τις τοπικές κοινωνίες.
Αν επιστρέψουν οι 189 αστυνομικοί της Δυτικής Ελλάδας στις οργανικές τους θέσεις, η Αχαΐα θα ενισχυθεί άμεσα, η αστυνόμευση θα βελτιωθεί και το Δημόσιο θα εξοικονομήσει πόρους.
Χωρίς νέες προσλήψεις.
Χωρίς νέες δαπάνες.
Χωρίς επικοινωνιακές υπεκφυγές.
Η ασφάλεια δεν είναι θέμα υπομνημάτων και διατυπώσεων. Είναι θέμα πολιτικών επιλογών.
Και σήμερα, η επιλογή είναι ξεκάθαρη, σε βάρος της περιφέρειας.
*Πτυχιούχος Πολιτικών Επιστημών | Διεθνών Σχέσεων & Πολιτικής Οικονομίας
Πρώην Πρόεδρος, Συλλόγου Εμπόρων Ιστορικού Κέντρου Πάτρας
Πολιτευτής Ν. Αχαΐας – Ελληνική Λύση
Πηγη: dimitrispaloubis.gr
