«Αρχικά, όλοι αντιλαμβανόμαστε ότι η συγκεκριμένη κοινοτική οδηγία, η οποία ουσιαστικά αποτελεί μνημονιακή υποχρέωση, για επιβολή περιβαλλοντικού τέλους στις χρεώσεις του νερού, συνιστά, αυτομάτως, αύξηση των τιμολογίων στο νερό.
Ως εκ τούτου, στρώνει το χαλί στα συμφέροντα, εν όψει της ιδιωτικοποίησης των μεγαλύτερων Δημόσιων Επιχειρήσεων Ύδρευσης και Αποχέτευσης. Δημιουργεί, δηλαδή, τις προϋποθέσεις, για κερδοφορία των επερχόμενων επενδυτών.
Δεδομένου ότι το νερό είναι δημόσιο αγαθό, πιθανή αύξηση της τιμής του, στη συγκεκριμένη χρονική συγκυρία, κατά την οποία ένα μεγάλο ποσοστό των πολιτών αδυνατεί να πληρώσει τα σημερινά τιμολόγια των Υπηρεσιών Ύδρευσης, πρέπει να επιφέρει τη σθεναρή αντίδραση όχι μόνον του δικού μας Δήμου, αλλά όλων…
Ναι μεν το πλαίσιο της κοινοτικής οδηγίας, που είναι υπό διαβούλευση έως και αύριο, αναφέρεται σε όλες τις χρήσεις νερού (ύδρευσης, άρδευσης, βιομηχανικών αναγκών κ.λπ.), κάνοντας λόγο για εξορθολογισμό της κατάστασης, ούτως ώστε να υπάρξει εξοικονόμηση της κατανάλωσης, όμως, σε κανένα του σημείο δεν διασφαλίζει τη δίκαιη τιμολόγηση, αλλά μόνον γενικόλογα.
Καταλήγοντας, πιστεύω ότι πρέπει να κινηθούμε γρήγορα και αποτελεσματικά, για να διασφαλίσουμε τη χαμηλή τιμή σ’ αυτό το δημόσιο αγαθό, αντιστεκόμενοι, παράλληλα, στην ορατή προοπτική της ιδιωτικοποίησης των Δημόσιων Επιχειρήσεων Ύδρευσης και Αποχέτευσης».
Για το νέο Τέλος στο νερό
