Υπάρχουν κάποιοι συνάνθρωποι μας,
νοικοκυραίοι, επιστήμονες και έμποροι,
που μάλλον δεν γνώρισαν ποτέ τους την προσφυγιά,
μάλλον δεν γνώρισαν ποτέ τους φτώχεια.
Τι κι αν έχουν τα δικά τους παιδιά στο Λονδίνο,
αυτοί μπορούν και τα πληρώνουν.
Τους ενόχλησαν λέει οι εκατό πρόσφυγες,
που μένουν σε γειτονικό ξενοδοχείο
και βγάζουν κραυγές, κάνουν δηλώσεις φαρμάκι γεμάτες
δεν τους νοιάζει ο σκοτωμός, δεν ακούνε βομβαρδισμούς.
Νοιάζονται για τη ζωή, αλλά μόνο τη δική τους,
δεν ζηλεύουν το χαμόγελο των προσφυγόπουλων
γιατί οι ίδιοι δεν χαμογέλασαν ποτέ.
Κρύα καρδιά, κρύα ψυχή, κρύα η πίστη τους
κρύα τα ιδανικά τους, κρύες οι σχέσεις τους
κρύα η ανθρωπιά τους. Αδίστακτοι και άπονοι
στην κρύα ευτυχία τους;
Χ.Κ.Π. 24/10/16
