Του Πάνου Μαντά, Αρχιτέκτονα
Σε όλα με ένα ναι απαντά ο κ. Κώστας Πελετίδης και οι συν αυτόν ως προς την συμμετοχή τους στα κοινά, πηγαίνοντας στις γειτονιές, στις εορτές, στα πανηγύρια, στις εκδηλώσεις για να εξαγγείλει τα έργα που πρόκειται να κάνει για την Πάτρα με χρήματα της Κοινότητας την οποία και δαιμονοποιεί. Σε όλα λέει ναι, με εξαίρεση το τρένο που τελικά εξ’ αιτίας του, ο τελικός Σταθμός του, θα είναι στην περιοχή του Αγίου Διονυσίου το 2022, χωρίς να μπορεί να σφυρίξει προς το παρόν για το νέο λιμάνι και κατόπιν για Ολύμπια. Το φράγμα Πείρου Παραπείρου θα έπρεπε κι αυτό κάποιοι υπεύθυνα να το διαχειριστούν και να μην μετατραπεί σε κρατικοδίαιτο έργο όπως επιδιώκει ο κ. Κ. Πελετίδης.
Μένουν σε εκκρεμότητα όλα τα έργα, μικρά και μεγάλα, που θα γίνουν με χρήματα της Κοινότητας και είναι η ανάπλαση της Κάτω και Άνω Πόλης, αναστήλωση ιστορικών κτιρίων, συντήρηση ή ανακατασκευή δρόμων και πεζοδρομίων εκτός Ιστορικού Κέντρου Κάτω πόλης, διαμόρφωση του παραλιακού μετώπου, αποχέτευση στη Νότια Πάτρα, παραλιακός ποδηλατόδρομος, διαχείριση απορριμμάτων κ.λπ.
Το μοναδικό έργο που έγινε από το Δήμο είναι η ελεγχόμενη στάθμευση στο Κέντρο της πόλης με αποτέλεσμα να μετατραπούν όλοι οι δρόμοι πέριξ αυτού σε ένα απέραντο πάρκιν μονοπαρκαρίσματος ή διπλοπαρκαρίσματος ή ακόμα και τριπλοπαρκαρίσματος ιδιωτικών οχημάτων.
Οι νότιες παραλιακές περιοχές προς τον μόλο της Αγίου Νικολάου έχουν μετατραπεί και αυτές σε ένα ατέλειωτο πάρκιν εμποδίζοντας τους πολίτες να κάνουν την βόλτα τους.
ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΩΝ ΕΡΓΩΝ
Όλα τα προβλήματα αφορούν το Δήμο Πατρέων και πάνω από όλα τους πολίτες που κατοικούν σ’ αυτή την πόλη και οι οποίοι τον αποδέχτηκαν με την ψήφο εμπιστοσύνης που έδωσαν στον κ. Κ. Πελετίδη του 63,53%.
Έγινε όμως θέμα συνήθειας ο εγκλωβισμός με αυτή την νοοτροπία του, που είναι και πολιτική, να αποδίδει τις ελλείψεις σε άλλους εκτός από τον εαυτό του, γιατί ακριβώς έχει το μέγιστο της πλειοψηφίας στο Δημοτικό Συμβούλιο, τουτέστιν αποφασίζει προγραμματισμένα ό,τι κάνει και λέει ό,τι θέλει.
Ποιος όμως χάνει από αυτόν τον τρόπο διαχείρισης των έργων που πρέπει να γίνουν ή του τρόπου διαχείρισής των, όπως η περίπτωση του φράγματος Πείρου Παραπείρου; Ή το τρένο που θα μείνει στο μισό της διαδρομής του; Θα χάσει ο τόπος μας για εξέλιξη με ανταπόδοση την ανάπτυξή του.
Πιθανόν να μην έχουμε συγκριτικά στοιχεία με άλλους τόπους και γι’ αυτό συγχωρούμεθα επειδή δεν αντιδρούμε.
Το πολεοδομικό Συγκρότημα που λέγεται Πάτρα απαρτίζεται από οικοδομικά τετράγωνα, δρόμους, πεζοδρόμια, πεζόδρομους, πλατείες.
Εκτός από το Κέντρο της Πάτρας της Κάτω πόλης που κατά κάποιο τρόπο ικανοποιεί τις ανάγκες των πολιτών, στα υπόλοιπα τμήματα της πόλης δεν θα βρούμε ένα πεζοδρόμιο για να περπατήσουμε δίχως να μην έχει κάποια ατέλεια ή να είναι τελείως ακατάλληλο όχι μόνο για τους πεζούς, πόσο μάλλον γι’ αυτούς με ειδικές ανάγκες.
Είναι περίεργο, που κάποιοι να ασχολούνται με την αντιδρόμηση της Κανακάρη και αυτήν της Κωνσταντινουπόλεως και δεν έχουν αντιληφθεί πως τα πεζοδρόμιά τους είναι τελείως ακατάλληλα προς όδευση.
ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΟΤΙΚΑ ΚΟΝΔΥΛΙΑ
Πολλές φορές ο Δήμαρχος αναφέρθηκε στα κοινοτικά κονδύλια που ναι μεν εξυπηρετούν τις λαϊκές ανάγκες κατηγορώντας όμως, τα μονοπώλια και το μεγάλο κεφάλαιο, χωρίς να δίνει διεξόδους, για το πώς τέλος πάντων μπορεί να εξελιχθεί αυτός ο τόπος.
Πρέπει να σταματήσει να θεωρεί ως πρωτεύον θέμα την ανάδειξη της φτωχοποίησης με στόχο απλά και μόνο, για την προβολή της κοινωνικής της στήριξης. Αυτό δεν αποτελεί πολιτική για την αλλαγή του καθεστώτος της μιζέριας των φτωχών, αλλά τέχνασμα ψηφοθηρικό.
Το «παραμύθι» του ηγεμονίσκου Δημάρχου που από τη μία πλευρά ανοίγουν την όρεξη για τα Κονδύλια της Κοινότητας την οποία δαιμονοποιεί και από την άλλη να τα θέλει να τα χρησιμοποιήσει για την βιωσιμότητα της πόλης, εν μέρει και λανθασμένα, κάποια στιγμή πρέπει αυτό να γίνει αντιληπτό από τους πολίτες της Πάτρας, για να δώσουν άλλη λύση για την Πάτρα στις επόμενες Δημοτικές εκλογές.
