Ηταν ένα αναμενόμενο ατύχημα, που ευτυχώς δεν υπήρχαν θύματα.
Ο εκτροχιασμός του προαστιακού ήταν το αποτέλεσμα της χρόνιας απαξίας του μέσου της σταθερής τροχιάς στην Πάτρα.
Ο στρατηγικός επενδυτής που εμφανίστηκε ως νέος μεσσίας, από την κυβέρνηση, μόνο ανάπτυξη δεν προσέφερε, καθώς ο …βασιλιάς αποδείχθηκε γυμνός!
Οσο κι αν φωνάζουν και διαμαρτύρονται εργαζόμενοι και συνδικαλιστές, απευθύνονται σε ώτα μη ακουόντων. Η Hellenic Train δεν πρόκειται και δεν θέλει να αξιοποιήσει το μοναδικό τρένο που απέμεινε στην περιοχή.
Όταν οι πατρινοί πριν δύο αιώνες καμάρωναν για την σιδηροδρομική σύνδεση με την Αθήνα, το μακρινό 1887 και τρια χρόνια αργότερα όταν το τρένο έφθανε στην πρωτεύουσα της Ηλείας, σήμερα μόνο θλίψη μπορεί να αισθάνονται.
Η απαξίωση του προαστιακού έχει φθάσει σε σημείο που οι εκτροχιασμοί να αποτελούν συχνό φαινόμενο.
Κάθε τρεις και λίγο το τρένο βγαίνει από τις ράγες, εξαιτίας της ανύπαρκτης συντήρησης, της έλλειψης ανταλλακτικών, του δραματικά περιορισμένου αριθμού εργαζομένων.
«Κινούμαστε ακόμη και με μηδενικές ταχύτητες για να αποφύγουμε εκτροχιασμούς, ενώ από σημεία που διέρχεται ο προαστιακός βυθίζονται αρκετά εκατοστά οι γραμμές». Οι χαρακτηριστικές φράσεις των ανθρώπων του σιδηρόδρομου αποτυπώνουν με μελανά χρώματα την άθλια κατάσταση του δικτύου.
Αν στον πρόσφατο εκτροχιασμό απλώς λαχτάρησαν οι δεκάδες επιβάτες, αυτό δεν θα συμβεί και στον επόμενο και ίσως τότε να είναι αργά.
Πριν όμως γίνουμε πανελλαδικό πρωτοσέλιδο επιβάλλεται η εταιρεία να τερματίσει τις εμβαλωματικές κινήσεις και να προχωρήσει σε ουσιαστική αναβάθμιση του σιδηροδρομικού δικτύου.
Για να συμβεί όμως κάτι τέτοιο οι κυβερνητικοί παράγοντες πρέπει να αναλάβουν τάχιστα πρωτοβουλίες.
Και αυτό δεν πρέπει να συμβεί αύριο , αλλά θα έπρεπε να είχε γίνει χθες…
