Ο Κωνσταντίνος Μπογδάνος που κατεβαίνει και στις εκλογές δεν μπορεί να κρατηθεί ούτε πάνω από τα πτώματα εκατοντάδων ανθρώπων που οι ρατσιστικές πολιτικές τους έχουν οδηγήσει να ρισκάρουν τη ζωή τους για να μπορέσουν να φτάσουν στην Ευρώπη
Δεν θέλει να κρυφτεί ο Κωνσταντίνος Μπογδάνος και πάνω στα πτώματα των εκατοντάδων νεκρών του ναυαγίου κάνει ακροδεξιά προπαγάνδα προς άγραν ψήφων λίγες μέρες πριν από τις εκλογές.
«Δεν αναγνωρίζουμε το εθνικό πένθος. Και δεν το αναγνωρίζουμε ως εθνικό, διότι πρόκειται για ένα περιστατικό που έλαβε χώρα εκτός ελληνικής επικράτειας, και τα θύματα ήταν πολίτες τρίτων χωρών», αναφέρει χαρακτηριστικά.
Για τον υποψήφιο βουλευτή δεν είναι σωστό να μιλάμε για εθνικό πένθος. Γιατί όπως λέει δεν έχει κάτι το εθνικό η τραγωδία. Έγινε σε διεθνή ύδατα και οι νεκροί είναι πολίτες… τρίτων χωρών. Άρα όχι Έλληνες, ούτε καν Ευρωπαίοι και λευκοί, για να μπορέσουμε να πενθήσουμε. Είναι ξένοι και ξεκίνησαν να έρθουν στην Ευρώπη και στην Ελλάδα γιατί σύμφωνα με τον Μπογδάνο, υπάρχουν όλοι αυτοί που τους τάζουν μια… πλούσια ζωή.
Και συνεχίζει κατηγορώντας ότι για το ναυάγιο – που κατά τα άλλα τον γέμισε στεναχώρια – φταίνε οι υπερασπιστές των δικαιωμάτων, η Αριστερά και οι ΜΚΟ που τόσο μισεί η Ακροδεξιά, που «τάζουν» λέει «επιδόματα» και δίνουν και ΑΜΚΑ και έτσι ξεσηκώνονται οι Ασιάτες και οι Αφρικανοί και έρχονται στην Ευρώπη και στην Ελλάδα.
Δεν φτάνουν τα μέτρα αποτροπής
Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά ο Μπογδάνος θέλει περισσότερα μέτρα αποτροπής. Δεν φτάνει ο φράχτης, οι επαναπροωθήσεις, τα κλειστά σύνορα της Ευρώπης, πρέπει να ληφθούν και άλλα μέτρα απέναντι στους κατατρεγμένους.
Εξάλλου, λέει, από εκεί που έρχονται οι μετανάστες…. δεν υπάρχει πόλεμος, αποδεικνύοντας για ακόμα μία φορά ότι ή δεν ξέρει τι συμβαίνει σε μια σειρά κράτη, όπως οφείλει σαν πολιτικός, ή ότι μια χαρά γνωρίζει αλλά επιλέγει να αναπαράγει την ακροδεξιά προπαγάνδα που βρίθει ψεμάτων και διαστρεβλώσεων.
Και για κερασάκι στην τούρτα, όλοι αυτοί αν έρθουν θα αλλοιώσουν τον πολιτισμό μας καθώς όπως αναρωτιέται «μέχρι πού μπορεί να φτάσει η συνοχή μιας κοινωνίας όταν δέχεται διαρκώς στοιχεία που δεν θέλουν να ενταχθούν;».
Και μάλλον αυτό που «φοβάται» ο Μπογδάνος να είναι τελικά η ελπίδα. Να ανοίξουμε τις πόρτες μας στους κατατρεγμένους, που στη θέση τους μπορούμε να βρεθούμε όλοι κάποια στιγμή, μπας και αλλοιωθεί ο πολιτισμός του Μπογδάνου και των ομοίων του που βγαίνει από τις πιο σκοτεινές και βάρβαρες περιόδους της Ιστορίας. ‘Η τουλάχιστον απομονωθεί η φωνή τους και οι ιδέες τους που μόνο σε εγκλήματα μπορούν να οδηγήσουν.
